<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474</id><updated>2011-11-27T16:40:05.124-08:00</updated><category term='ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร'/><title type='text'>ทารก,ครรภ์,รูปเด็ก,เพลงเด็ก</title><subtitle type='html'>เรียนรู้พัฒนาการเด็ก  และการเป็นแม่ที่ดีของลูกน้อย  
น้ำนมแม่</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>45</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-6107624682341204015</id><published>2011-09-06T23:31:00.000-07:00</published><updated>2011-09-06T23:46:23.039-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร'/><title type='text'>ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-l-1Y2WI8i-o/TmcQ0q9AWJI/AAAAAAAAAEE/vqUndAnASBg/s1600/%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A9%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%2B%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-l-1Y2WI8i-o/TmcQ0q9AWJI/AAAAAAAAAEE/vqUndAnASBg/s400/%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A9%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%2B%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649502754628982930" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร  เกิด เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2510 นายกรัฐมนตรีคนที่ 28 และหญิงคนแรกของประเทศไทย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยสังกัดพรรคเพื่อไทย&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-6107624682341204015?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/6107624682341204015/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2011/09/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6107624682341204015'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6107624682341204015'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2011/09/blog-post.html' title='ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-l-1Y2WI8i-o/TmcQ0q9AWJI/AAAAAAAAAEE/vqUndAnASBg/s72-c/%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B4%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25A9%25E0%25B8%2593%25E0%25B9%258C%2B%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25A3.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-1865620527187537258</id><published>2010-04-09T11:10:00.000-07:00</published><updated>2010-04-09T11:11:07.300-07:00</updated><title type='text'>พัฒนาการเด็ก 1 เดือน</title><content type='html'>&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0);"&gt;การพัฒนาด้านร่างกาย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภายหลังการคลอดหลายวันทักษะในการเคลื่อนไหวของเด็ก เริ่มต้นจากการควบคุมศรีษะ อาจหันศรีษะจากซ้ายไปขวาหรือในทิศทางตรงกันข้ามได้ แต่ยังไม่สามารถตั้งศรีษะได้เอง เมื่อครบหนึ่งเดือนแรกอาจยกศรีษะขึ้นจากที่นอนได้นานประมาณ 2-3 วินาที คุณอาจคิดว่านั่นเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นแต่สำหรับเขาแล้ว จัดได้ว่ามีความก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 153, 0);"&gt;พัฒนาการด้านจิตใจ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากการวิจัยพบว่าเด็กที่พึ่งคลอดได้เพียง2-3วันนั้นสามารถเลียนแบบการแสดงออกทางสีหน้าของผู้ใหญ่ได้ ตรวจสอบโดยการแลบลิ้น ของคุณต่อหน้าเขาถ้าตอบสนองต่อพฤติกรรมของคุณได้ดี เขาอาจเลียนแบบพฤติกรรมของคุณ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-1865620527187537258?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/1865620527187537258/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/1.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/1865620527187537258'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/1865620527187537258'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/1.html' title='พัฒนาการเด็ก 1 เดือน'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-7200271425267921732</id><published>2010-04-03T07:16:00.000-07:00</published><updated>2010-04-03T22:14:01.473-07:00</updated><title type='text'>ลูกเป็นไข้ออกหัดและเป็นผื่น</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7ggDTCuIJI/AAAAAAAAADE/ej8Q0t9PfQM/s1600/%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%94.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456146189582737554" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7ggDTCuIJI/AAAAAAAAADE/ej8Q0t9PfQM/s400/%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%94.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;เป็นไข้ที่มีผื่นขึ้น ลักษณะผื่นก็เป็นผื่นแดงขนาดเล็ก บางคนมีผื่นรวมกันเป็นกระจุก ไม่มีอาการคัน ผื่นอาจมีพร้อมไข้ตั้งแต่ วันแรกหรือหลังจากมีไข้ 3-4 วัน สาเหตุของไข้ออกผื่นเกิดจากเชื้อไวรัส พบบ่อยๆในเด็กเล็กๆอายุต่ำกว่า2ปี โดยเฉพาะเด็กที่อายุ ระหว่าง 1 ขวบมักพบมากที่สุด เพราะเป็นวัยที่ภูมิคุ้มกันยังไม่ดีนัก ในระยะที่มีไข้สูงเด็กบางรายก็อาจมีอาการซึม อาเจียน กระหม่อมตรงกลางศรีษะโป่งตึง หรือชัก โดยเฉพาะรายที่มีประวัติ ครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง หรือญาติพี่น้องมีอาการชักเวลามีไข้สูง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากแพทย์สงสัยว่าจะเป็นไข้ออกผื่นก็จะบอกให้คุณแม่ดูแลเด็กโดยให้กินยาลดไข้เพียงอย่างเดียวทุก 4 ชั่วโมง และให้เช็ดตัวลดไข้ด้วยน้ำอุ่น ค่อยๆ ให้ไข้ลดลงช้าๆ อย่าใช้น้ำเย็นเพราะจะทำให้เด็กมีไข้หนาวสั่น ทำให้ไข้กลับสูงมากขึ้น และคุณแม่ควรสังเกตดูว่าถ้าไข้ครบสามวันแล้ว ต่อมาไข้จะลดลงพร้อมกับเห็นผื่นขึ้นตามตัวและหน้า ผื่นเม็ดแดงๆจะกระจายทั่วๆไปไม่ต้องกังวลเพราะว่าอีกประมาณ2-3วันผื่นก็จะค่อยๆหายไปเองเด็กเกือบทุกคนมักมีปัญหานี้ค่ะ&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-7200271425267921732?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/7200271425267921732/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/blog-post_03.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/7200271425267921732'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/7200271425267921732'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/blog-post_03.html' title='ลูกเป็นไข้ออกหัดและเป็นผื่น'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7ggDTCuIJI/AAAAAAAAADE/ej8Q0t9PfQM/s72-c/%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%94.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-1515889244613242349</id><published>2010-04-02T21:31:00.000-07:00</published><updated>2010-04-03T22:23:06.394-07:00</updated><title type='text'>เด็กเป็นผื่นลมพิษ</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7giMujbbCI/AAAAAAAAADM/mqtG4Ee7fRg/s1600/%E0%B8%A5%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A9.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 266px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456148550609759266" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7giMujbbCI/AAAAAAAAADM/mqtG4Ee7fRg/s400/%E0%B8%A5%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A9.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ลมพิษนั้นจะมีอาการคันใบหน้าหรือผิวหนังตามลำตัวพอใช้มือเกาแล้วกลายเป็นผื่นแดง เกาตรงไหนผื่นแดงเกิดขึ้นตรงนั้นผื่นที่เกิดขึ้นมีหลายรูปร่างและมีขนาดต่างๆกันเป็นผื่นอยู่2-3ชั่วโมงก็จะยุบไปเอง แต่เป็นผื่นที่เดิมได้อีกในวันหรือสองวันต่อมา สาเหตุของการเป็นลมพิษนั้นเพราะร่างกายมีสาร ฮีสตามีนออกมาจากเซล์ใต้ผิวหนัง จึงมองเห็นเป็นผื่นนูนแดง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สิ่งที่ร่างกายแพ้ได้แก่ อาหารบางชนิดยาฝุ่นละออง สารเคมีเครื่องสำอาง ขนสัตว์ เช่นแมว กระต่าย คนที่เป็นลมพิษมักมีอาการตั้งแต่&lt;a href="http://www.pattanakan.com/"&gt;&lt;strong&gt;ทารก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;จนโต พบได้ในคนทุกวัย การปฐมพยาบาลให้ใช้ยาทาแก้แพ้ หรือใช้พลู ขยำทาถู หรือใช้ใจตำลึงขยำทาถู บรรเทาอาการคันได้ และหลีกเลี่ยงสิ่งที่ทำให้มีลมพิษ ถ้าไม่ดีขึ้นภายใน 1 สัปดาห์หรือเป็นบ่อยๆ ควรไปพบแพทย์&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-1515889244613242349?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/1515889244613242349/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/blog-post_02.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/1515889244613242349'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/1515889244613242349'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/blog-post_02.html' title='เด็กเป็นผื่นลมพิษ'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7giMujbbCI/AAAAAAAAADM/mqtG4Ee7fRg/s72-c/%E0%B8%A5%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A9.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-2295556660195075885</id><published>2010-04-02T21:03:00.000-07:00</published><updated>2010-04-03T22:25:35.797-07:00</updated><title type='text'>เด็กเป็นผื่นผ้าอ้อม</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7gixRHVEtI/AAAAAAAAADU/tmknqAwCf9Y/s1600/%E0%B8%9C%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456149178362434258" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7gixRHVEtI/AAAAAAAAADU/tmknqAwCf9Y/s400/%E0%B8%9C%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ผื่นผ้าอ้อมซึ่งเป็นโรคผิวหนังในเด็ก&lt;a href="http://www.pattanakan.com/"&gt;&lt;strong&gt;ทารก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt; โดยเป็นผื่นหรือตุ่มสีแดง อาจมีตุ่มน้ำ ขุย หรือตุ่มหนองเนื่องจากมีการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อนร่วมด้วย บริเวณขุยที่เป็นผื่นผ้าอ้อม พบมากในช่วงอายุ 7-9 เดือน มีสาเหตุจากหารใช้ผ้าอ้อมที่เปียกอุจาระหรือปัสสาวะมากเกินไปคุณแม่มาเปลี่ยนให้ช้าไปมักพบในเด็กฝรั่งที่ใช้แพมเพิอร์ส กันทั้งนั้น ไม่ใช้ผ้าอ้อมบางๆ แบบเมืองไทยเรา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บางครั้งเกิดจากสาเหตุสบู่หรือผงซักฟอกที่ล้างออกไม่หมด ทำให้ระคายผิวหนัง บางคนเกิดจากสุขอนามัยไม่ดี รวมทั้งเด็กที่ใช้ยาปฎิชีวนะเป็นประจำซึ่งทำให้เชื้อแบคทีเรียและเชื้อราเจริญเติบโตผิดปกติการรักษาต้องดูว่าเดจากสาเหตุอะไรแล้วแก้ไขเสีย หากผื่นผ้าอ้อมมีอาการไม่รุนแรง อาจใช้ครีมบำรุงผิวที่ทำให้ผิวนุ่ม เช่น วาสลีน เอามาทาก็อาจจะหายได้ ถ้าเป็นมากควรไปพบแพทย์ ซึ่งอาจให้ยาสเตอรอยด์ชนิดอ่อนๆ มาทาเพื่อลดอาการระคายเคืองและอักเสบของผื่นผ้าอ้อม ถ้ามีเชื้อราหรือแบคทีเรียก็จะให้ทาแก้เชื้อรา หรือให้ยาปฎิชีวนะประเภททา&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-2295556660195075885?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/2295556660195075885/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2295556660195075885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2295556660195075885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/04/blog-post.html' title='เด็กเป็นผื่นผ้าอ้อม'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7gixRHVEtI/AAAAAAAAADU/tmknqAwCf9Y/s72-c/%E0%B8%9C%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-8491276011498367366</id><published>2010-03-28T07:52:00.001-07:00</published><updated>2010-04-03T22:29:25.101-07:00</updated><title type='text'>ปัญหาลูกติดพ่อ</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7gjqwn_huI/AAAAAAAAADk/eEkNK-1Ofa4/s1600/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 266px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456150166073476834" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7gjqwn_huI/AAAAAAAAADk/eEkNK-1Ofa4/s400/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#ff9900;"&gt;ตอนนี้ลูกอายุ 3 ขวบ 4 เดือนแล้วคะ เมื่อก่นเค้าติดแม่มากเลยค่ะ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว น่าน้อยใจเชียวล่ะ เปลี่ยนมาติดพ่อแทน อ้อ! เป็นลูกสาวนะคะ เค้าจะชอบหอมแก้มพ่อก่อนออกจากบ้าน พอตอนเย็นๆ ก็ร้องหาพ่อ ให้พ่อกอดแล้วสามีจะกลับมาค่อนข้างดึกค่ะ เค้าก็อยู่รอนะคะ บอกให้ไปนอนก็ไม่ยอม เวลานอนก็ขอนอนใกล้ๆ พ่อของเขา ที่จริงก็ไม่มีอะไรน่าวิตกนะคะ เพียงแต่กังวลเล็กน้อยเท่านั้นค่ะ คือ นี่เป็นลักษณะปกติของเด็กวัย 3 ขวบทั่วไปใช่ไหมคะ โดยเฉพาะลูกสาว แล้วต่อไปจะมีผลทำให้เค้าสนใจเรื่องเพศเร็วขึ้นหรือไม่คะแล้วถ้าโตขึ้นเค้าเลิกติดพ่อ จะทำให้เค้าไม่ค่อยอยากเล่นกับพ่อของเขาเหมือนกันหรือไม่ รวมทั้งตอนนี้สามีก็กังวลเหมือนกัน เค้ากลัวว่าลูกจะติดเค้ามากเกินไปค่ะ ขอคำตอบทีนะคะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“จริงๆ แล้ว การที่เด็กติดพ่อมาก และคุณแม่มีความกังวลว่า จะมีผลทำให้ลูกมีความสนใจเรื่องเพศตรงข้ามเร็วไปหรือไม่ ตรงนี้ขอตอบว่าคงไม่มีผลค่ะ เพราะจากลักษณะของคุณพ่อคุณแม่ที่แตกต่างกัน คือคุณแม่มีหน้าที่คอยเลี้ยงดูลูก ทำงานบ้าน ดูแลบ้าน ส่วนคุณพ่อเมื่อกลับมา ก็อยากเล่นกับลูก ทำให้เค้าสนุก มีเพื่อนเล่น ยิ่งถ้าคุณพ่อบางคนมีลักษณะเหมือนคุณแม่ คือทั้งเล่นกับลูก ช่วยคุณแม่ป้อนข้าวลูก ป้อนนมลูก อย่างนี้ไม่แปลกที่ลูกจะติดคุณพ่อมากกว่า แต่คุณแม่ก็ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะคะ เพราะเมื่อลูกโตขึ้น เขาได้พบสังคมใหม่ พบเพื่อนใหม่ๆ อาการติดพ่อก็จะลดน้อยลง เพียงแต่เขาอาจจะมองคุณพ่อของเขาเป็นแบบอย่าง น่าเอาตาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขณะเดียวกัน ที่คุณแม่ถามมาว่า แล้ววันหนึ่งเขาจะเกิดไม่ติดพ่อขึ้นมา นั้นจะทำให้เขาไม่อยากเข้าใกล้หรือเล่นกับพ่อของเขาหรือไม่ อันนี้ก็เป็นความกังวลใจอย่างหนึ่ง คิดว่าคงกังวลเกินไปเพราะจริงๆ แล้ว แม้เขาจะโตขึ้น และไม่ค่อยติดพ่อหรือแม่เหมือนแต่ก่อน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ความรักที่เขามีให้คุณพ่อคุณแม่จะลดน้อยลงนี่คะ เขาจะได้เรียนรู้อีกหลายอย่าง ซึ่งในนั้นก็จะรวมไปถึงการเข้าใจบทบาทหน้าที่ของคุณพ่อคุณแม่ว่า คุณพ่อมีหน้าทำงาน หาเงินมาจุนเจือครอบครัว ส่วนคุณแม่มีหน้าที่ช่วยดูแลหนู ไปรับไปส่งหนูเวลาไปโรงเรียน ทำอาหารให้หนูทาน พาหนูไปเที่ยว สอนโน่นนี่หนู สอนการบ้านหนู เหล่านี้เด็กจะค่อยๆ เรียนรู้และเข้าใจเองค่ะ&lt;br /&gt;อย่างไรก็ดี หมอว่าการที่มีคุณช่วยดูแลลูกเป็นเรื่องที่ดีนะคะ คุณแม่จะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่นบ้าง จะติดไปถึงเมื่อไรคงบอกไม่ได้หรอกค่ะ อย่างเด็กวัยขวบกว่าจะติดหนึบ เพราะมีอาการกลัว จะพลัดพรากจากคนรัก แต่พอโตขึ้นเขาจะเรียนรู้เอง อย่างไรแล้วลูกเค้าก็ยังรักคุณแม่ และก็คุณพ่อเหมือนเดิมนั่นล่ะค่ะ ไม่ต้องกลัวหรอกนะคะ”&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-8491276011498367366?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/8491276011498367366/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/3-4-3.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8491276011498367366'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8491276011498367366'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/3-4-3.html' title='ปัญหาลูกติดพ่อ'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S7gjqwn_huI/AAAAAAAAADk/eEkNK-1Ofa4/s72-c/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B9%88%E0%B8%AD.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-734936807798449293</id><published>2010-03-21T20:32:00.001-07:00</published><updated>2010-03-21T20:32:42.862-07:00</updated><title type='text'>เด็กออกหัดเช็ดตัวได้ไหม</title><content type='html'>&lt;span style="color:#ff9900;"&gt;ลูกมีผื่นออกตอนไม่สบายเรียกว่าออกหัดหรือเปล่าคะ แถวบ้านเขาไม่ให้อาบน้ำและไม่ให้เอาผ้าชุบน้ำมาเช็ด แต่ลูกสาวเป็นคนขี้ร้อนมาก เหงื่อออกเต็มตัวเลยกลัวเขาจะตัวเหนียว เลยเอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาเช็ด เช็ดแล้วจะทำให้ผื่นออกไม่หมดจริงหรือป่าว&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;เด็กที่ได้รับวัคซีนกันหัด มักไม่ค่อยจะออกหัด แต่อาจจะเป็นไวรัสชนิดอื่นๆ  ที่ออกผื่นเช่นกัน ดังนั้นถ้าลูกมีเหงื่อมากก็เช็ดตัวได้ค่ะอย่าใช้น้ำร้อน เพราะผื่นจะยิ่งแดงมากขึ้น ใช้ผ้าพออุ่นๆหน่อยก็พอค่ะ อย่างไรก็ตามผื่นจะยุบตามเวลาของโรคค่ะ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-734936807798449293?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/734936807798449293/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_21.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/734936807798449293'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/734936807798449293'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_21.html' title='เด็กออกหัดเช็ดตัวได้ไหม'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-4071587926974232014</id><published>2010-03-20T09:16:00.000-07:00</published><updated>2010-03-20T09:17:40.699-07:00</updated><title type='text'>สอนลูกอ่านหนังสือ</title><content type='html'>เรารู้กันดีว่าหนังสือนั้นคือโลกที่กว้างใหญ่ คือแหล่งความรู้ที่ดีเยี่ยมที่สุด แต่เรามักจะไม่ปลูกฝังให้ลูกรักการอ่านกันอย่างจริงจังเท่าใดนัก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากอ่านนิทานกล่อมลูกก่อนนอนแล้วหรือสอนให้ลูกๆ หัดอ่านนิทานตอนหัดเข้าเรียนเขียนอ่านนั้นยังไม่พอ พ่อแม่ต้องซื้อหนังสือติดบ้านไว้เสมอ เลือกที่หลากหลายแนวที่เหมาะตามวัยของลูกเพื่อให้ลูกได้มีนิสัยรักการอ่านตามธรรมชาติ เพราะหนังสือมีอยู่ที่บ้านเสมอลูกก็จะหยิบหนังสือมาอ่าน เราต้องจำกัดเวลาลูกอย่าให้ลูกได้มีชั่วโมงของการอ่านหนังสือทุกวันแม้ว่าจะเป็นการ์ตูนบ้าง หนังสืออ่านเล่นบ้างก็ตาม&lt;br /&gt;ตัวพ่อแม่เองก็สามารถทำได้ ควรที่จะฝึกเป็นคนรักการอ่านไปกับลูกด้วยแม้ว่าก่อนนี้พ่อแม่อาจจะไม่ใช่คนที่รักการอ่านมาก่อน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หนังสือเป็นสิ่งที่สอนลูกได้มากแม้จะไม่ได้สอนโดยตรงแต่ก็มีเรื่องราวมากมายที่ลูกจะได้เรียนรู้จากในนั้น อย่าให้ลูกเรียนรู้จากของเล่นสมัยใหม่แต่อย่างเดียว ของเล่นต่างๆ ตามยุคสมัยอาจจะสอนในเรื่องทักษะและไหวพริบแต่หนังสือนั้นสอนในสิ่งที่ลึกซึ้งเกินกว่าที่ลูกจะเรียนรู้จากเกมการละเล่นต่างๆ ที่เป็นเทคโนโลยีสมัยใหม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ยกตัวอย่างเช่น นิทานเรื่องเดียวสามารถสอนให้ลูกมีจินตนาการอันบรรเจิดได้ สอนให้ลูกมองเห็นความดี ความชั่ว สอนให้ลูกเห็นความมีน้ำใจ ความอกตัญญู ความเสียสละ ความฉลาด เล่ห์เหลี่ยม การใช้ไหวพริบ การเอาตัวรอด และข้อสรุปต่างๆ มากมาย&lt;br /&gt;การอ่านหนังสือของชนชาติอื่นก็ยังเป็นประโยชน์ในการเรียนรู้วัฒนธรรมอย่างอื่น และการยอมรับในความแตกต่างทางวัฒนธรรมและเชื้อชาติอื่นด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มันอาจจะทำให้เราแตกฉานในการอ่านหนังสือกับการใช้ภาษาและการเรียนรู้ในเรื่องของการเรียบเรียงเขียนอ่าน ซึ่งเป็นการเล่าเรียนทั้งโดยทางตรงและทางอ้อมที่จะเป็นประโยชน์มหาศาลแก่ตัวลูกน้อย&lt;br /&gt;ดังนั้นพ่อแม่ควรเห็นความสำคัญของการปลูกฝังให้ลูกเป็นคนชอบอ่าน โดยจะต้องสร้างนิสัยการอ่านที่หลากหลายให้ลูก อย่าจำกัดในเรื่องที่เป็นข้อมูลความรู้แต่เพียงอย่างเดียว ให้เด็กๆ ได้ผ่อนคลายอ่านหนังสือนิทานหรือเลือกหนังสืออ่านเล่นในแนวต่างๆ บ้าง อย่าลืมว่าพ่อแม่ก็ต้องอ่านเป็นเพื่อนลูกเช่นกัน&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-4071587926974232014?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/4071587926974232014/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_20.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4071587926974232014'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4071587926974232014'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_20.html' title='สอนลูกอ่านหนังสือ'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-5685904505318555121</id><published>2010-03-19T09:03:00.001-07:00</published><updated>2010-03-20T05:05:10.126-07:00</updated><title type='text'>อันตรายจากรถหัดเดิน</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/597de29f.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 266px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/597de29f.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;อันตรายจากรถหัดเดิน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;หัวกระแทกพื้น&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อได้อยู่ในรถหัดเดินที่เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว เจ้าตัวเล็กจะสนุกกับการโถมตัวไปข้างหน้าและใช้ปลายเท้าถัดไปให้รถเคลื่อนที่ อย่างสนุกสนาน อาจทำให้สะดุดล้มเสียหลักหน้าและศรีษะกระแทกพื้นจนฟกช้ำ และหากรุนแรงอาจทำให้สมองกระทบกระเทือน เป็นอันตรายรุนแรงได้ ซึ่งคุณหมอเด็กหลายคนยืนยันว่าเด็กมาหาหมอด้วยสาเหตุนี้หลายรายเลยทีเดียว บางรายหน้าคว่ำลงไปในอ่างน้ำ หัวร้างข้างแตกก็มี ที่สำคัญเมื่ออยู่ในรถหัดเดิน พบว่าเด็กๆสามารถเคลื่อนที่ได้ไกลถึง 3 ฟุต ภายในเวลา 1 วินาที และด้วย ความเร็วขนาดนี้แม่คงวิ่งไปช่วยลูกไม่ทันแน่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;เท้าถูกหนีบ&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;อีกอย่างนิ้วเท้าลูกอาจมีโอกาสไปขัดกับล้อหรือถูกทับ โดยเฉพาะในช่วงที่รถคว่ำแล้วเท้าอาจเกิดไปติดกับล้อหรือฐานของรถหัดเดินอาจทำให้นิ้วเท้าของลูกหักหรือร้าวได้ ด้วยอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเด็กๆนี่แหละค่ะทำให้หลายต่อหลายประเทศห้ามการใช้รถหัดเดินในประเทศของเขา ไม่ว่าจะเป็น อเมริกาหรือ อังกฤษ แต่บ้านเรายังไม่มีกฏหมายห้ามออกมาใช้กันพ่อแม่จึงยังใช้กันอยู่โดยไม่รู้พิษภัย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;ตกจากที่สูง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อันตรายที่น่ากลัวที่สุดของรถเด็กหัดเดินคือการที่ลูกเล่นอยู่ในรถหัดเดินแล้วพลัดตกลงบันไดหรือที่สูงๆที่ไม่ได้กั้นราวบันไดไว้ อาจอันตรายถึงขั้นคอหัก สมองบอบช้ำ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;ลดความสำพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่างที่บอกว่าพ่อแม่สะดวกจะให้ลูกนั่งในรถหัดเดิน เพราะคิดว่าปลอดภัย ตัวเองทิ้งลูกไว้ได้ ซึ่งนอกจะทำให้เด็เกิดอุบัติเหตุอย่างเราๆรู้กันแล้ว ยังลดความสำพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูกด้วย เพราะพ่อแม่จะปล่อยลูกไว้แล้วไปทำอย่างอื่น กลับมาอีกทีลูกก็หลับคารถแล้ว แทนที่พ่อแม่จะได้อุ้ม ได้โอบกอดก็มีเวลาน้อยลง&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-5685904505318555121?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/5685904505318555121/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_19.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5685904505318555121'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5685904505318555121'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_19.html' title='อันตรายจากรถหัดเดิน'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-5521353116560962008</id><published>2010-03-17T05:39:00.001-07:00</published><updated>2010-03-17T05:39:40.845-07:00</updated><title type='text'>ลูกไม่ยอมหย่านม</title><content type='html'>&lt;span style="color:#ff9900;"&gt;          ลูกของดิฉัน 1 ขวบกับ 5 เดือนแล้ว  แต่ลูกยังไม่ยอมหย่านมไม่ทราบว่าลูกมีความผิดปกติหรือไม่ค่ะ มีวิธีการใดที่ทำให้ลูกอย่านมได้บ้างไหมค่ะ เพราะดิฉันทำทุกวิถีทางแล้วค่ะ เคยแม้กระทั่งพาลูกไปทิ้งบ้านญาติ เป็นอาทิตย์นั่งฟังแกร้องไห้ทุกคืนแล้วก็ทนไม่ไหวค่ะ ขอคำแนะนำจากคุณหมอด้วยนะคะจะขอบคุณอย่างยิ่งเลยค่ะ&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff9900;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;         คุณแม่ มีคุณลูกอายุ 1 ขวบ 5 เดือน ยังไม่ยอมหย่าน้ำนมแม่คุณถามว่าผิดปกติไหม ก็คงไม่ค่อยปกติแต่คุณต้องให้อาหารเสริมให้ครบ 5 หมู่ และน้ำด้วย ลูกก็จะได้ไม่หิวค่ะ และคงคิดถึงนมแม่น้อยลง แต่กลางคืนลูกนอนร้องไห้ทุกคืนเมื่อคุณพาลูกไปไว้บ้านญาติ ลูกคงอยากให้มีคนนอนกอดตอนกลางคืนและดูดนมแม่ด้วย คุณคงต้องใช้วิธีอ่านนิทานให้ฟังตอนกลางคืน ก่อนและให้ลูกนอน โดยไม่ต้องให้ดูดนมจากคุณก็เป็นการฝึกลูกไปด้วยค่ะ ให้ห่างจากแม่ในตอนกลางคืนได้ คุณอาจให้จุกนมยาง ให้ลูกดูดตอนกลางคืน ถ้าลูกร้องไห้มาก ก็ใช้การดูดจุกนมแทนและค่อยๆ ให้เลิกจุกนมยางทีหลังค่ะ ลองดู บางคนก็ทำได้สำเร็จ ขึ้นกับการเลี้ยงดูมาในอดีต ถ้าเขาได้รับการตามใจมาก เขาจะไม่ยอมทำอะไรทั้งนั้น นอกจากตามใจลูกอย่างเดียว แต่คุณต้องค่อยๆแก้ไขค่ะ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-5521353116560962008?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/5521353116560962008/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_17.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5521353116560962008'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5521353116560962008'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_17.html' title='ลูกไม่ยอมหย่านม'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-9099818180533804993</id><published>2010-03-16T07:44:00.000-07:00</published><updated>2010-03-16T07:54:48.772-07:00</updated><title type='text'>ลูกไม่ยอมทานข้าว</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/01f5ac2f.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 266px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/01f5ac2f.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#ff9900;"&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;ลูกไม่ยอมทานข้าว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ผมมีลูกชายสองขวบ แต่เขาไม่ค่อยชอบทานข้าวสักเท่าไหร่ วันๆกินแต่นมเป็นอาหารหลัก พอป้อนข้าวไม่ว่าจะเป็นเมนูไหนก็ไม่ยอมทาน ทานแต่นม ทั้งนมเปรี้ยวและนมธรรมดา ตอนนี้ผมและภรรยากำลังเครียดกันมาก กลัวเขาจะไม่ได้สารอาหารที่ครบถ้วน ส่วนอีกเรื่อง บ้านเราชอบดูทีวีมาก ไม่ว่าตรงจุดนี้จะมีปัญหา เกี่ยวกับการ&lt;a href="http://www.pattanakan.com/index.php?option=com_content&amp;amp;view=category&amp;amp;layout=blog&amp;amp;id=2&amp;amp;Itemid=3"&gt;พัฒนาการเด็ก&lt;/a&gt;หรือเปล่าครับ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คุณบอกว่า คุณมีลูกไม่ชอบกินข้าวลองเปลี่ยนเป็นอาหารอื่นๆเช่น ขนมปัง ไข่ดาว ซึ่งไม่ใช่ข้าว เป็นเมนูอาหารของชาวต่างชาติบ้าง ลูกคุณอาจจะกินและชอบเพราะตอนหมอไปอยู่ต่างประเทศเขาถามว่า ถ้าหมอไม่กินข้าวซักสองมื้อ จะตายหรือไม่ ต่างชาติเขาใช้ขนมปังคุณลองปิ้งให้กรอบนอกนุ่มใน อาจจะทำให้ลูกคุณชอบก็ได้ คงจะทำให้คุณและภรรยาเลิกเครียด เพราะการใช้อาหารเสริมให้ลูก เริ่มทีละน้อย อย่างละ 1 อย่าง เพื่อให้รู้ว่าแพ้อาหารชนิดไหน จะได้หยุดอาหารที่สงสัยวันแรกให้ 1-2 คำพอ วันที่ 2 เพิ่มอีก 1 คำ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ควรให้ตอนประมาณ 10 โมงเช้า หรือก่อนเที่ยง เพื่อมีเวลาสังเกตการได้ครึ่งหรือก่อนวันจะดีกว่าในตอนเย็นมีอาการตอนกลางคืน ทำให้วุ่นวายทั้งบ้าน บางคนลูกร้องไห้ทั้งคืนก็ไม่รู้ จำทำอะไรถูก ข้างบ้านก็ตื่นเพราะเสียงเด็กร้องไห้เป็นที่รำคาญของชาวบ้านค่ะ คุณลองขนมปังที่ทำเป็นแท่งๆ เขาก็สามารถหยิบถือเองได้ อาจจะชอบอีกด้วยค่ะ ส่วนการดูทีวี ก็เอาใจเด็กบ้างให้ดูการ์ตูนด้วย เด็กๆก็มีหัวใจค่ะ ซื้อซีดีการ์ตูนไปให้ดูก็จะดีค่ะ คุณเลือกที่มีพัฒนาทางสมองยิ่งดีค่ะ คุณต้องใส่สิ่งดีๆ เข้าในสมองของลูก แล้วลูกจำได้ค่ะ&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-9099818180533804993?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/9099818180533804993/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_16.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/9099818180533804993'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/9099818180533804993'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post_16.html' title='ลูกไม่ยอมทานข้าว'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-465024934284497187</id><published>2010-03-11T20:53:00.000-08:00</published><updated>2010-03-13T19:47:18.879-08:00</updated><title type='text'>ลูกคัดจมูกหายใจไม่ออก</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/pattanakan/cd06cead.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/pattanakan/cd06cead.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/8cc27304.jpg"&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="color:#3366ff;"&gt;ลูกคัดจมูกหายใจไม่ออก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#9999ff;"&gt;ลูกสาววัย 10 เดือน ปัจจุบันน้ำหนัก 8.4 กก. สูงประมาณ 70 ซม. ลูกมีอาการคัดจมูก หายใจไม่ออก แต่ไม่มีอาการไอหรือจาม จะเอามือถูจมูกไปมาแสดงอาการหายใจไม่ออก ตอนกลางคืนยิ่งเป็นมากยิ่งนอนดิ้นแบบถูจมูกไปมา ดิฉันพยายามเอาวาเป็กซ์หยด และทาวิกส์ที่หลังหน้าอกตลอด และพยายามไม่ให้บ้านมีฝุ่นจนปัจจุบันต้องหายใจทางปาก คุณหมอลองพิจารณาที่สาเหตุต้องเป็นอย่างนี้ ด้วยค่ะ เคยพาไปหาหมอแล้วคุณหมอให้ยามากินก็กินไปซักพักก็ยังไม่ดีขึ้นเลย&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;อาการนี้ เป็นอาการของกลุ่มคนแพ้อากาศจนมีเยื่อหุ้มจมูกบวม หายใจไม่สะดวกได้ ซึ่งโดยทั่วๆไปแล้วจะพบได้น้อยมากในเด็กขวบแรกอย่างนี้ คุณแม่ไม่ได้เล่าให้ฟังว่าเป็นมานานเท่าไหร่แล้ว และได้รับการรักษาอย่างไร แต่ในภาพรวมคงจะเป็นเดือน และได้รัปทานยามาบ้างพอสมควรแต่ยังไม่มีอาการดีขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สาเหตุที่เด็กหายใจไม่ออกมีได้หลายอย่าง แต่ในระยะหลังเราพบว่าสาเหตุที่ไม่ใช่จากปัจจัยภายนอก เช่นพวกฝุ่นละออง หรือเกสรดอกไม้ต่างๆ ที่ปลิวมาทำให้เด็กแพ้อากาศ แต่อาจเป็นจากสิ่งกระตุ้นจากภายในร่างกายที่ลูกได้รับเข้าไปเช่น เด็กบางคนมีอาการแพ้นมวัว หรือจะมีการแพ้อาหารบางตัวที่รัปทาน แต่แทนที่จะออกมาเป็นลมพิษ ท้องเดิน อาจจะ ออกไปในรูปของทางเดินหายใจส่วนบนนี้ก็ได้ เพราะฉนั้นหมอแนะนำว่าคงต้องไปปรึกษากุมารแพทย์กันหน่อยเพื่อให้ลองวิฉัยแยกโรคอีกครั้งหนึ่ง และจะได้ดูแลรักษาให้เหมาะสม ไม่ควรปล่อยไปค่ะ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-465024934284497187?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/465024934284497187/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/465024934284497187'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/465024934284497187'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/03/blog-post.html' title='ลูกคัดจมูกหายใจไม่ออก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/pattanakan/th_cd06cead.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-2856233395000254327</id><published>2010-02-23T04:35:00.000-08:00</published><updated>2010-02-23T04:43:23.440-08:00</updated><title type='text'>การพาลูกเที่ยว</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4PNN7OjEBI/AAAAAAAAACc/QOjUbHriJK4/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4PNN7OjEBI/AAAAAAAAACc/QOjUbHriJK4/s400/%E0%B8%9E%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441418413914394642" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;การพาลูกเที่ยวควรพาลูกออกไปท่องเที่ยวในลักษณะของการผจญภัยและเรียนรู้จากโลกกว้างบ้าง อย่าส่งเสริมให้ลูกเล่นแต่เกมคอมพิวเตอร์หรือเล่นสนุกสนานแต่ภายในบ้านเพียงแค่นั้น แน่นอนว่าพ่อแม่ทุกคนย่อมห่วงความปลอดภัยของลูกแต่ คิดว่าเมื่ออยู่กับลูกตลอดเวลาอันตรายต่างๆ ย่อมไม่เกิดขึ้นกับลูกน้อยอย่างแน่นอน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                การที่ ส่งเสริมให้ลูกออกไปเที่ยวในลักษณะของการผจญภัยบ้างเป็นการกระตุ้นให้เด็กได้เรียนรู้ ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ ซึ่งอาจจะทำให้เด็กได้เรียนรู ้ไวกว่า&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;เด็ก&lt;/a&gt;คนอื่นในวัยเดียวกับเขา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                เราอาจจะเคยสังเกตเห็นว่าฝรั่งมักจะพาลูกเล็กๆ ไปเที่ยวเชิงผจญภัยกันเป็นส่วนใหญ่ เช่น พาลูกไปตั้งแคมป์บนป่าเขา พาลูกไปท่องเที่ยวตากอากาศในสถานที่ที่ไม่ได้มีเครื่องอำนวยความสะดวกมากมายนัก ทำให้เด็กได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์อย่างเป็นธรรมชาติโดยเป็นประสบการณ์ตรงและเด็กจะได้เรียนรู้จากตัวเองอย่างแท้จริงไม่ใช่แค่คำบอกเล่า หรือคำสั่งสอนจากพ่อแม่และครูเท่านั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                 การท่องเที่ยวเป็นกิจกรรมที่เสริมพัฒนาการของเด็กได้มากที่สุดแต่ทั้งนี้เราจะต้องเลือกการท่องเที่ยวที่หลากหลายออกไปโดยส่งเสริมให้เด็กได้ใช้ชีวิตอย่างผจญภัยบ้าง ทำให้เด็กได้เรียนรู้ถึงการพึ่งพาตนเองและการแก ้ไขปัญหาเฉพาะหน้าต่างๆ นอกจากนี้จะได้เรียนรู้เรื่องของธรรมชาติและโลกกว้างอย่างที่เด็กอาจจะค้นพบสิ่ง&lt;br /&gt;ที่ตนเองสนใจได้ ทั้งนี้ทั้งนั้นน่าจะต้องคอยดูแลความปลอดภัยของลูกอย่างใกล้ชิดด้วย&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-2856233395000254327?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/2856233395000254327/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2856233395000254327'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2856233395000254327'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html' title='การพาลูกเที่ยว'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4PNN7OjEBI/AAAAAAAAACc/QOjUbHriJK4/s72-c/%E0%B8%9E%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-4455104519662933068</id><published>2010-02-21T21:18:00.000-08:00</published><updated>2010-02-21T21:25:35.171-08:00</updated><title type='text'>เลิกใช้ผ้าอ้อมเมื่อไหร่ดี</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4IVD1hdtyI/AAAAAAAAACU/bxJA4CdaMbg/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 267px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440934455468209954" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4IVD1hdtyI/AAAAAAAAACU/bxJA4CdaMbg/s400/%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;เลิกใช้ผ้าอ้อมเมื่อไหร่ดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#9999ff;"&gt;ลูกยังใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปนอนอยู่ ปกติแล้วเด็กควรจะเลิกใช้ผ้าอ้อมตอนกลางคืนตอนอายุเท่าไหร่ตอนนี้ลูกยังบอกตอนฉี่ไม่ได้ เราจะใช้เวลาจับฉี่เป็นระยะๆส่วนลูกคนเล็กสบายดี อารมณ์ดีกว่า กินง่ายกว่ากันเยอะ แข็งแรงมาก กำลังตั้งไข่ กำลังพูด ดิฉันเหนื่อยที่สุด ของท่สุดในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา แต่ก็มีความสุขที่สุดเช่นกันที่ได้เห็นทั้ง 2 คนเล่นกันตีกัน แย่งของกัน คงจะต้องเหนื่อยถาวรอย่างนี้นาน แต่ก็ยินดีค่ะ&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;สำหรับการใช้ผ้าอ้อมสำเร็จรูปตอนกลางคืนนั้นเด็กจะเลิกใช้ได้ในอายุที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับว่า&lt;a href="http://www.pattanakan.com/"&gt;&lt;span style="color:#ffcc99;"&gt;ทารก&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;จะสามารถหยุดปัสสาวะรดอยู่ที่นอนในเวลากลางคืนเมื่ออายุ&lt;br /&gt;เท่าไหร่ ส่วนมากเด็กจะหยุดปัสสาวะรดที่นอนตอนกลางคืน ก่อนอายุ 4-5 ปีซึ่งควรจะลดนมมื้อกลางดึกและนมมื้อก่อนเข้านอนด้วย คืออาจจะให้กินนมช่วงหลังอาหารเย็นหรือตอนหัวค่ำแทน&lt;br /&gt;คุณแม่จะรู้ว่าลูกพร้อมจะหยุดหรือเลิกใช้ผ้าอ้อมก็จากการสังเกตในตอนเช้าว่า ผ้าอ้อมที่เขาใส่ก่อนนอนนั้นมีปัสสาวะหรือเปล่า เมื่อเด็กพร้อมที่จะเลิกในบางเช้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผ้าอ้อมจะแห้ง หากผ้าอ้อมแห้งติดต่อกันหลายๆวัน คุณแม่ก็ลองเลิกใช้ผ้าอ้อมได้ โดยในช่วงแรกๆหากกลัวว่าเด็กจะฉี่รดที่นิฃอนซึ่งอาจจะมีพลาดได้ในบางวัน คุณแม่ก็ใช้ผ้าพลาสติกปูรองใต้ผ้าปูที่นอนกันไว้ก่อน&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#9999ff;"&gt;หวังว่าคุณแม่จะเหนื่อยน้อยลงเรื่อยๆตามลำดับในการเลี้ยงลูกน่ารักทั้งสองคนและขอให้มีความสุขกับการเลี้ยงลูกมากๆขึ้นตลอดไป&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-4455104519662933068?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/4455104519662933068/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_21.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4455104519662933068'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4455104519662933068'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_21.html' title='เลิกใช้ผ้าอ้อมเมื่อไหร่ดี'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4IVD1hdtyI/AAAAAAAAACU/bxJA4CdaMbg/s72-c/%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-5463351070564342016</id><published>2010-02-20T05:23:00.000-08:00</published><updated>2010-02-21T20:50:53.183-08:00</updated><title type='text'>การพูดคุยกันระหว่างครอบครัว</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4INIoImNgI/AAAAAAAAACM/az4t-hmPlJg/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A72.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 267px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440925741680571906" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4INIoImNgI/AAAAAAAAACM/az4t-hmPlJg/s400/%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A72.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;การพูดคุยกันระหว่างครอบครัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เด็กเก่งส่วนใหญ่นั้น จะเป็นเด็กที่ได้พูดคุยกับพ่อแม่และสมาชิกในครอบครัวอยู่ตลอดเวลา สังเกตง่ายๆ เด็กที่มีความขี้อาย ค่อนข้างมากหรือเด็กที่ค่อนข้างเก็บกดเมื่อไปดูที่บ้านแล้วจะพบว่าพ่อแม่จะไม่ค่อยได้พูดคุยกับเขามากนัก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าเราอยากให้ลูกเก่งเราจะต้องหมั่นพูดคุยกับลูกอยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จนถึงเรื่อง ที่จะให้ข้อมูลความรู้กับลูก เพราะการที่พูดคุยกันนั้น เป็นการกระตุ้นพัฒนาการให้ลูกได้มีการติดต่อสื่อสารที่ดี&lt;br /&gt;ในการพูดคุยกันนั้นพ่อแม่จะเป็นฝ่ายถามบ้างตอบบ้าง และลูกก็จะรู้จักเรียนรู้ทักษะในการถาม การหาคำตอบ การใช้ความคิดการแสดงความคิดเห็น รวมถึงการใช้เหตุผลหรือเรียนรู้ที่จะโต้แย้งคัดค้าน และมองต่างไปจากคนอื่นบ้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การพูดคุยกับลูกทำให้เราสามารถอบรมสั่งสอนลูกได้ถ้าเราได้ยินได้ฟังในสิ่งที่ลูกมีทัศนคติที่ผิดในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง หรือได้รับรู้ข้อมูลผิดๆ อย่างอื่นมาเราจะได้แก้ไขให้ลูกอย่างถูกทางได้สามารถแนะนำและเสริมส่วนที่ควรจะรู้ในสิ่งอื่นๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เด็กที่พูดคุยกับพ่อแม่บ่อยจะเป็นคนที่กล้าพูดกล้าแสดงความคิดเห็นและยังเรียนรู้ยังไม่รู้ตัวว่าเขาควรจะยอมรอมชอมกับผู้อื่นหรือเป็นฝ่ายปลอบผู้อื่นบ้าง เป็นฝ่ายซักถามหรือเรียนรู้ที่จะตอบเลี่ยงไปอย่างอื่นอย่างใด การคุยกันนั้น เป็นการฝึกพัฒนาการของลูกได้อย่างกว้างขวางได้ละเอียดลึกซึ้งอย่างมากมายเพราะการคุยกันนั้นพ่อแม่และลูกสามารถที่จะคุยกันได้ในทุกๆ เรื่อง ส่วนที่พ่อแม่จะต้องใส่ใจก็คือพยายามหาหัวข้อในเรื่องน่าสนใจมาคุยกับลูกบ้างพยายามคุยกับลูกในเรื่องที่เขาได้เรียนรู้มากขึ้นไปเรื่อยๆพยายามหาหัวข้อที่หลากหลายนอกจากคุยเรื่องการ์ตูน เรื่องเพื่อนของลูกก็อาจคุยเรื่องอื่นๆ ที่พ่อแม่ตั้งคำถามกับลูกว่าเขามีความคิดเห็นหรือความรู้สึกอย่างไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บางครั้งอาจจะให้ลูกเป็นฝ่ายเล่าเรื่องที่เขามีความรู้สึกไม่ชอบใจหรือประทับใจด้วยก็ได้&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-5463351070564342016?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/5463351070564342016/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_20.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5463351070564342016'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5463351070564342016'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_20.html' title='การพูดคุยกันระหว่างครอบครัว'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S4INIoImNgI/AAAAAAAAACM/az4t-hmPlJg/s72-c/%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A72.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-3359179519155355116</id><published>2010-02-07T08:53:00.000-08:00</published><updated>2010-02-07T08:54:39.778-08:00</updated><title type='text'>การสร้างความอดทนให้เด็ก</title><content type='html'>ลูกๆ  จะเป็นเด็กเก่งไม่ได้ถ้าขาดความอดทนเพียงตัวเดียวเท่านั้น  เด็กทุกคนมีความอดทนน้อยตามวัยของเขา  แต่การปลูกฝังให้ลูกมีความอดทนนี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง  และจำเป็นจะต้องสอนลูกให้มีความอดทนอดกลั้นอยู่ตลอดเวลาในทุกๆ เรื่อง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ถ้าลูกอยากกินขนมหรือหิวข้าวบางครั้งเราอาจจะสอนลูกว่าควรจะอดทนอีกสักครู่  และต้องให้เหตุผลลูกอย่างกระจ่างด้วยว่าเพราะอะไรเขาจึงจะต้องอดทน  อย่าเพียงบอกว่าทนไปก่อนยังไม่ถึงเวลา  เพราะการให้ลูกอดทนอย่างนั้นเท่ากับเป็นการบังคับลูกให้ต้องอดทน  แต่ต้องสอนให้ลูกเข้าใจว่าควรจะอดทนเพราะอะไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; และในการสอนให้ลูกรู้จักอดทนรอเวลานั้น  พ่อแม่เองจะต้องรักษาสัญญาและรักษาเวลากับลูกด้วย  ยกตัวอย่าเช่น  ถ้าแม่พูดว่า  “ลูกจะต้องรออีกสักครู่  เพราะเราควรจะกินอาหารพร้อมกับคุณพ่อ”&lt;br /&gt;  &lt;br /&gt; เมื่อถึงเวลาสักครู่ตามสมควรแล้วคุณจะต้องรักษาสัญญานั้นด้วยการอนุญาตให้ลูกกินอาหารได้แม้ว่าคุณพ่อจะยังเดินทางมาไม่ถึงก็ตาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; นอกจากการให้เหตุผลในแต่ละข้อในการสอนให้ลูกอดทนแล้วพ่อแม่ยังจะต้องทำให้ลูกเข้าใจด้วยว่าการอดทนนั้นมันมีความสำคัญ  และมีความจำเป็นอย่างไรในการใช้ชีวิต&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ทำให้ลูกเรียนรู้ไปตั้งแต่เล็กๆ  ว่าความอดทนอดกลั้นเป็นคุณสมบัติหนึ่งของคนที่มีความสามารถในการควบคุมอารมณ์ของตนเอง  รู้จักที่จะยับยั้งและหักห้ามใจได้ซึ่งจะทำให้เรากลายเป็นคนมีอารมณ์อันมั่นคง  สามารถที่จะดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมและมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นได้ง่าย  มีความอดทนอดกลั้นมากพอที่จะไม่สร้างความขัดแย้งกับคนอื่นโดยไม่จำเป็น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; แต่ทั้งนี้ในการสอนให้ลูกมีความอดทนเป็นนั้นจะต้องอธิบายให้ลูกเข้าใจด้วยว่า  การอดทนนั้นเป็นการอดทนอดกลั้นรอเวลาที่เหมาะสม  มิใช่เป็นการยินยอมตามคนอื่นหรือยอมตามสถานการณ์อยู่ตลอดเวลายกตัวอย่างเช่น  ถ้าเราเข้าแถวรอเข้าห้องน้ำอยู่แล้วมีคนมาแซงคิวคุณก็จะต้องสอนให้ลูกกล้าพอที่จะบอกใครคนนั้นว่าเขากำลังแซงคิวเรา  อย่าจำยอมอดทนให้คนอื่นแซ.คิวไปก่อนในขณะที่ทางเราก็ต้องการที่จะเข้าห้องน้ำและเราก็เข้าแถวรอคิวเป็นคนแรกแล้ว  การอดทนในที่นี้คือการสอนให้ลูกรู้จักเวลาอันเหมาะสม  รู้จักอดกลั้น  รู้จักหักห้ามใจ  และควบคุมอารมณ์ตนเอง  เพราะถ้าไม่สอนให้ลูกรู้จักอดทนเลยลูกก็จะเอาแต่ใจตัวเอง  แล้วเรียกร้องต้องการให้คนอื่นรอบข้างมาเอาใจตนเองแต่เพียงผู้เดียวอีกด้วย&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-3359179519155355116?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/3359179519155355116/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_07.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3359179519155355116'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3359179519155355116'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post_07.html' title='การสร้างความอดทนให้เด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-6613986639719757584</id><published>2010-02-01T23:02:00.000-08:00</published><updated>2010-02-17T10:37:09.984-08:00</updated><title type='text'>เพื่อตัวเอง</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:130%;"&gt;พ่อแม่ทุกคนย่อมอยากให้ลูกเป็นเด็กเก่งเป็นเด็กที่มีความสามารถแต่การจะปลูกฝังกระตุ้นวุฒิภาวะของลูกนั้นพ่อแม่ควรจะต้องระลึกไว้เสมอว่า ควรสอนเพื่อตัวเองมิใช่ให้ลูกเก่งเพื่อความภาคภูมิใจของพ่อแม่&lt;br /&gt;ดังนั้นในแต่ละเรื่องที่พ่อแม่กระตุ้นพัฒนาการและเสริมส่งวุฒิภาวะของลูกควรจะต้องให้ลูกรู้สึกภาคภูมิใจในตนเองด้วย พร่ำพูดว่าแต่ จะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้เพื่อให้พ่อแม่พอใจและภูมิใจเมื่อมองว่าลูกมีความสามารถทำสิ่งใดได้อย่างน่าทึ่งพ่อแม่ก็ควรจะชื่นชมให้ลูกรู้ว่าพ่อแม่มีความภูมิใจในตัวเขา ซึ่งมันเป็นเรื่องที่แตกต่างระหว่างการย้ำให้ลูกรู้ว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้เพื่อพ่อแม่ แต่จงให้ลูกรู้สึกว่าถ้าทำอะไร ได้เป็นอย่างดีแล้วตัวลูกเองจะได้ประโยชน์อย่างไรบ้างและการทำดีนั้นก็จะทำให้พ่อแม่มีความสบายอกสบายใจและภาคภูมิใจในตัวลูกได้เช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าลูกทำสิ่งใดไม่สำเร็จพ่อแม่ก็ต้องปลอบลูกว่าเราอาจจะไม่เก่งในเรื่องนั้นเรื่องนี้ซึ่งก็ไม่เป็นไร เราอาจจะไปพัฒนาด้านอื่นได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่ากดดันลูกให้ลูกรู้สึกว่าต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้พ่อแม่ภาคภูมิใจอย่ากดดันลูกให้รู้สึกว่าลูกจะต้องเป็นเด็กที่เก่งเหมือนคนอื่น พ่อแม่จะได้ภาคภูมิใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่จงให้ลูกรู้สึกว่าถ้าลูกเก่งได้มันก็จะดีกับตัวลูกเอง แต่ถ้าลูกไม่เก่งเรื่องนี้ลูกอาจจะไปพัฒนาให้เก่งด้านอื่น หรือถ้าลูกไม่เก่งด้านใดเลย แค่ลูกเป็นคนดีและมีความสุข ลูกก็สามารถมีชีวิตที่ดีได้ และพ่อแม่ก็จะมีความสุขและภูมิใจไปกับลูกได้เช่นกัน&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-6613986639719757584?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/6613986639719757584/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6613986639719757584'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6613986639719757584'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/02/blog-post.html' title='เพื่อตัวเอง'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-9199593559710010455</id><published>2010-01-30T19:29:00.000-08:00</published><updated>2010-01-30T19:39:19.840-08:00</updated><title type='text'>สอนให้ลูกช่วยเหลือตัวเอง</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/6960e081.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/6960e081.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ความจริงแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องง่ายที่พ่อแม่จะสอนให้ลูกจะทำอะไร ด้วยตนเอง เช่นสอนให้ลูกสวมถุงเท้าด้วยตนเอง แต่งตัวของเขาเอง พับผ้าห่ม พับเสื้อผ้า หรือเก็บของเล่นของเขาใส่กล่องหลังจากที่เล่นเสร็จเรียบร้อยแล้วการสอนให้ลูกทำอะไรด้วยตัวเองอย่างน้อยก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเขาเองนั้น เป็นการทำให้พ่อแม่เหนื่อยน้อยลงไปช่วยแบ่งเบาภาระเล็กๆ น้อยๆ ได้ แต่ส่วนที่สำคัญที่สุดก็คือลูกจะมีความสามารถช่วยเหลือดูแลพึ่งพาอาศัยตนองได้และเมื่อเขาดูแลตัวเองได้ตั้งแต่เล็กๆ เมื่อเขาเติบโตขึ้นไปตามวัยเขาก็จะพึ่งพาตัวเองได้ในด้านอื่นๆ มากขึ้นและแน่นอนว่าเมื่อเขาเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ เขาก็จะสามารถพึ่งพาตัวเองมากกว่าที่จะคอยไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นอยู่ร่ำไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การที่จะสอนให้ลูกช่วยเหลือดูแลตนเองได้นี้ตอนแรกพ่อแม่จะต้องช่วยเป็นพี่เลี้ยงคอยสอนลูกอย่างอดทนเสียก่อนจากนั้นก็ปล่อยให้ลูกช่วยเหลือตัวเองโดยการแนะนำอยู่ห่างๆ อย่าเข้าไปช่วยแก้ไขให้ลูกอยู่ตลอดเวลาจนลูกรู้สึกว่าไม่ได้หัดพึ่งตัวเอง อย่าลืมชมเชยลูกเมื่อเขาสามารถดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี เช่น การแต่งตัวไปโรงเรียนด้วยตัวเองอย่างเรียบร้อย&lt;br /&gt;การส่งเสริมให้รู้จักช่วยเหลือตัวเองนี้นอกจากเป็นการกระตุ้น&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;พัฒนาการเด็ก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;แล้ว ยังเป็นการส่งเสริมให้ลูกสร้างความมั่นอกมั่นใจและภาคภูมิใจในตนเอง และเด็กยังรู้สึกอยากทำอะไรด้วยตนเองในเรื่องอื่นๆ อีกด้วย โดยไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพ่อ แม่&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-9199593559710010455?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/9199593559710010455/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_30.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/9199593559710010455'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/9199593559710010455'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_30.html' title='สอนให้ลูกช่วยเหลือตัวเอง'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-2062959396080844721</id><published>2010-01-29T20:57:00.002-08:00</published><updated>2010-01-30T08:44:04.249-08:00</updated><title type='text'>การเปิดเผยความรู้สึกของพ่อแม่</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/48bb9a1a.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/48bb9a1a.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในครอบครัวจะมีความสุขได้ก็ต่อเมื่อทุกคนกล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตนเองมิใช่ปิดบังความคิดความในใจเอาไว้จนตัวเองเก็บกดและเผลอแสดงตัวเองออกมาโดยไม่รู้ถึงการแสดงออกในด้านลบต่างๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พ่อแม่เองควรจะแสดงให้ลูกได้เห็นตั้งแต่เด็กๆว่าตัวพ่อแม่เองควรจะแสดงให้ลูกได้เห็นตั้งแต่เด็กๆ ว่าตัวพ่อแม่เองกล้าที่จะแสดงความรู้สึกออกมาไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกผิด ความรู้สึกเสียใจ ความรู้สึกโกรธ หรือความรู้สึกรัก ยกตัวอย่างเช่นถ้าวันหนึ่งคุณพ่อมีความรู้สึกผิดที่ลืมวันเกิดของคุณแม่ ผู้เป็นพ่อก็ควรจะพูดให้&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;ลูก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;และรับรู้ว่าตนมีความรู้สึกเสียใจเพียงใดและจะแก้ปัญหานั้นด้วยการชดเชยจัดงานเลี้ยงหรือทำอะไรได้แค่ไหนอย่างไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หรือวันหนึ่งคุณแม่รู้สึกโกรธคุณพ่อ นอกจากแอบไปทะเลาะกันตามลำพังแล้ว บางครั้งผู้เป็นแม่พูดให้ลูกได้เห็นและได้รับรู้ไว้บ้างว่าตนเองมีความรู้สึกโกรธนะที่พ่อผิดนัดหลายครั้งแล้วแต่ในการแสดงความรู้สึกออกมาให้ลูกเห็นนั้นต้องระวังว่าจะแสดงความรู้สึกออกมาในน้ำเสียงที่เหมือนการพูดคุยกัน อย่าแสดงความรู้สึกออกมาด้วยอารมณ์อันโกรธเคืองและรุนแรงเกินไปเพราะเด็กจะซึมซับเอาอารมณ์นั้นไปโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน การพูดคุยเปิดอกกับแบบผู้ใหญ่ การใช้เหตุผลปรับความเข้าใจกัน การแสดงความรู้สึกออกมาว่าเรารู้สึกโกรธนะ เรารู้สึกผิดนะ หรือเรารู้สึกเสียใจเพียงใด การกระทำเช่นนี้จะทำให้ลูกกล้าที่จะแสดงความรู้สึกกับพ่อแม่ ณ วันหนึ่งเมื่อโตขึ้น เขากล้าที่จะบอกเราว่าเขารู้สึกอย่างไรภายในจิตใจของเขา แม้ว่าตอนนี้เขายังจะเป็นเด็กเล็กอยู่ แต่เขาจะมองเห็นความสัมพันธ์ในครอบครัวว่าทุกคนสามารถที่จะพูดความในใจออกมาได้และนั่นเป็นประโยชน์มากที่จะช่วยกันแก้ไขปัญหาได้หากวันใดวันหนึ่งลูกเราเกิดมีปัญหา&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-2062959396080844721?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/2062959396080844721/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_9024.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2062959396080844721'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2062959396080844721'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_9024.html' title='การเปิดเผยความรู้สึกของพ่อแม่'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_48bb9a1a.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-4139463929014982743</id><published>2010-01-29T20:57:00.001-08:00</published><updated>2010-01-29T20:57:38.302-08:00</updated><title type='text'>ลูกเก่งได้ด้วยความรัก</title><content type='html'>มีพ่อแม่จำนวนไม่น้อยเลยที่แกล้งเป็นงอนลูกไม่กอดและหอมแก้มลูกไม่ให้ลูกเข้าใกล้เพราะคิดว่าการลงโทษเช่นนี้จะทำให้ลูกรู้สึกเสียใจและไม่ทำอีก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ซึ่งจริงๆแล้วเป็นวิธีผิดพลาดอย่างยิ่งเนื่องจากได้มีการวิเคราะห์วิจัยในทางจิตศาสตร์พบว่าเด็กๆที่พ่อแม่แกล้งงอนทำเฉยชาใส่เขานั้นเขาจะรู้สึกยิ่งเสียใจ รู้สึกโดดเดี่ยว เพราะหัวใจน้อยๆของลูกนั้นเป็นหัวใจที่มีความอ่อนไหวสูงถ้าเด็กทำผิดพ่อแม่ควรจะใช้เหตุผลอธิบายให้ลูกเข้าใจดีกว่า แต่การที่พ่อแม่แกล้งงอนไม่ให้ลูกมากอดแล้วตัวเองไม่เข้าไปกอดไปหอมลูกนั้นไม่ได้ช่วยให้เด็กรู้สึกว่าไม่ควรจะทำผิดอีกครั้ง แต่ในทางตรงกันข้ามเด็กเล็กๆ จะยิ่งเข้าใจว่าตนเองสูญเสียความรักความสนใจจากแม่ไปแล้วและจะมีความรู้สึกที่ไม่ดีนักกับตนเองการสอนให้ลูกเป็นเด็กเก่งมีความรับผิดชอบนั้นควรสอนให้ลูกเข้าใจความเป็นจริงว่าทำไมควรจะทำสิ่งนั้นสิ่งนี้แล้วลูกจะมีระเบียบวินัยได้ด้วยตนเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ไม่ว่าเด็กจะทำผิดอย่างใดพ่อแม่ก็ควรอบรมสั่งสอนอธิบายให้ลูกเข้าใจด้วยความรัก นั่นเป็นวิธีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ลูกไม่ทำผิดแบบเดิมอยู่บ่อยๆแต่การแกล้งไม่ให้ความรักลูกนั้นอาจจะเป็นวิธีทำให้ลูกเกิดความน้อยอกน้อยใจและมีความรู้สึกไม่ดีต่อตนเองแถมรู้สึกสูญเสียความภูมิอกภูมิใจในตนเองเสียด้วย&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-4139463929014982743?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/4139463929014982743/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_8116.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4139463929014982743'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4139463929014982743'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_8116.html' title='ลูกเก่งได้ด้วยความรัก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-336007556468093168</id><published>2010-01-29T20:56:00.000-08:00</published><updated>2010-01-29T20:57:09.082-08:00</updated><title type='text'>อย่าทำแทนลูก</title><content type='html'>เราทำความเข้าใจกันไปแล้วว่าพ่อแม่ควรจัดแบ่งงานบางอย่างเพื่อเป็นหน้าที่ที่ลูกจะต้องรับผิดชอบดังนั้นพ่อแม่ควรที่จะรักษากติกานั้น อย่าเข้าไปทำสิ่งต่างๆแทนลูกเพียงเพราะเห็นว่าลูกทำได้ไม่ถูกใจ หรือลูกละเลยหน้าที่ของเขา การที่พ่อแม่ลงมือเก็บของเล่นเองแทนลูกก็อาจดูง่ายกว่าที่จะมานั่งเคี่ยวเข็ญให้ลูกมาจัดการตามหน้าที่ของตน เมื่อคุณทำอย่างนั้นบ่อยๆ ลูกก็รู้สึกไม่เห็นความสำคัญที่เขาต้องรับผิดชอบและต่อไปไม่ว่าพ่อแม่จะมอบหมายงานใด ลูกจะรู้สึกไม่เห็นความสำคัญในสิ่งที่พ่อแม่มอบหมาย เพราะคิดว่าถึงสั่งให้ทำแล้วเราไม่ทำพ่อแม่ก็จะมาทำแทนเราอยู่ดีดังนั้นสิ่งที่จำเป็นที่สุดที่จะต้องสอนให้ลูกเก่งและมีความรับผิดชอบก็คือต้องเคร่งครัดกับกติกาของตัวเองปล่อยให้ลูกทำในสิ่งที่เขาควรจะทำ อย่าทำให้ทุกอย่างเสียด้วยการเข้าไปทำทุกอย่างเองแทนลูกไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-336007556468093168?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/336007556468093168/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/336007556468093168'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/336007556468093168'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html' title='อย่าทำแทนลูก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-330097610872798409</id><published>2010-01-27T04:49:00.000-08:00</published><updated>2010-01-30T08:40:02.155-08:00</updated><title type='text'>การยอมรับผิดของเด็ก</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/b419e164.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/b419e164.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เราอาจพบเห็นเด็กบางคนที่มีความสามารถสูง เป็นเด็กเก่งที่มีความเสียอกเสียใจอย่างมากในสิ่งที่เขาพลาดหวัง เคยมีบางเวทีเด็กเข้าร่วมประกวดเพื่อแสดงความสามารถต่างๆ โดยเฉพาะเห็นอยู่เสมอว่าจะมีเด็กที่มีความโกรธและไม่พอใจมาก หรือเสียใจมากที่ตัวเองไม่ได้ชนะเลิศในการแข่งขัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นี่คือตัวอย่างที่ดีที่เราได้เห็นชัดว่า ยังมีพ่อแม่เป็นอีกจำนวนไม่น้อยเลยที่สอนให้ลูกเป็นเด็กเก่งได้ แต่สอนให้ลูกยอมรับความผิดหวังล้มเหลวไม่ได้&lt;br /&gt;ในขณะที่ปลูกฝังให้ลูกได้พัฒนาความสามารถต่างๆ จนเป็นเด็กเก่งในด้านนั้นขึ้นมาแล้ว ที่จริงเราจะต้องไม่ลืมที่จะปลูกฝังให้เขาเปิดใจกว้างที่จะยอมรับความผิดพลาดล้มเหลวด้วย&lt;br /&gt;ปลูกฝังให้ลูกเข้าใจว่าก่อนที่เราจะทำผิดพลาดไปบ้างนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย เราสามารถเรียนรู้ว่าคราวต่อไปต้องเพิ่มความสามารถให้มากขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในการยอมรับความผิดหวังนั้นทำให้เด็กสามารถที่จะเรียนรู้ได้อีกด้วยว่าเราควรจะยอมรับในความสำเร็จของคนอื่น ยอมรับในคนที่ชนะเรา เคารพและนับถือในสิ่งที่คนอื่นทำได้ดีกว่าเรา ในขนะเดียวกันก็หาทางพึ่งพาตัวเองต่อไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ค่อยๆ สอนให้ลูกเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนจะพบกับความผิดหวังหรือทำสิ่งใดผิดพลาด คนที่ไม่ยอมรับและนับถือผู้อื่นเลยต่างหากนี่คือสิ่งที่ผิดพลาดและน่าผิดหวังที่สุด&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-330097610872798409?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/330097610872798409/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_27.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/330097610872798409'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/330097610872798409'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_27.html' title='การยอมรับผิดของเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_b419e164.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-8715772210039324531</id><published>2010-01-25T05:50:00.000-08:00</published><updated>2010-01-25T05:51:27.520-08:00</updated><title type='text'>แบ่งเวลาใส่ใจต่อเด็ก</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;เด็กในบางช่วงจะเป็นวัยที่เขาเรียกร้องความสนใจตลอดเวลา บางช่วงที่พ่อแม่กำลังจัดกิจการภารกิจหน้าที่อย่างอื่นอยู่เด็กๆอาจวิ่งเข้ามาหาและเล่าให้ฟังยืดยาวเกี่ยวกับเรื่องเจ้าหมาตัวน้อยของลูก พ่อแม่เองก็ควรวางมือจากสิ่งที่กระทำอยู่คู่หนึ่งแล้วหันมาให้ความสนใจลูกซักคู่ อย่าบอกปัดลูกตลอดเวลาว่าคุณพ่อคุณแม่ยังไม่ว่างให้รอไปก่อน อย่าดุหรืออย่าทำเป็นไม่ใส่ใจ โดยคิดว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่ลูกเล่ามานั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร และการที่คุณจะไม่หันไปตอบลูกทุกเรื่องนั้นก็คงไม่ทำให้ลูกรู้สึกอะไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ความจริงแล้วท่าทีไม่ใส่ใจของพ่อแม่นั้นมีความหมายกับ&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;ลูก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;มาก เพราะเด็กจะคิดว่าเขาไม่มีความสำคัญสำหรับพ่อแม่เด็กๆ ทุกคนมีความต้องการมากที่จะรู้สึกว่าเขาเป็นคนสำคัญที่หนึ่งสำหรับพ่อแม่ของเขา ดังนั้นการที่คุณจะยอมผละจากงานแค่ไม่กี่นาทีมานั่งฟังลูกอย่างใส่ใจ ไถ่ถามลูก ตอบลูก หรือ เออออตั้งใจฟังลูกเพียงท่านั้นเด็กจะมีความรู้สึกมี&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-8715772210039324531?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/8715772210039324531/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8715772210039324531'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8715772210039324531'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html' title='แบ่งเวลาใส่ใจต่อเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-3790197437072653352</id><published>2010-01-19T00:56:00.000-08:00</published><updated>2010-01-19T00:57:27.497-08:00</updated><title type='text'>อิทธิพลของมารดาต่อทารกในครรภ์</title><content type='html'>ความสำพันธ์ระหว่างมารดาและทารกมีผลต่อการตั้งครรภ์อย่างเห็นได้ชัดเจน ปี พ.ศ.2524 ได้มีการการศึกษาถึงผลของความเรียดของมารดาที่ตั้งครรภ์ต่อทารก พบว่ามารดาที่มีความเครียดเรื้อรังทารกที่คลอดออกมาจะมีน้ำหนักน้อยมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนจากปกติเป็นเด็กขี้ตกใจและร้องไห้ง่าย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ยิ่งไปกว่านั้นการศึกษาวิจัยยังพบว่าความคิดและความรู้สึกของมารดาที่ตั้งครรภ์มีผลกระทบกระเทือนต่อทารกในครรภ์ได้แม้แต่มารดาที่ตั้งครรภ์อยู่ เพียงเกิดความรู้สึกอยากสูบบุหรี่ ก็จะพบว่าหัวใจของทารกในครรภ์เต้นเร็วอย่างชัดเจน&lt;br /&gt;นักวิจัยหลายท่านมีความเห็นตรงกันว่า ความสำพันธ์ระหว่างมารดา และ&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;ทารก&lt;/a&gt;ในช่วงตั้งครรภ์ มีความสำคัญอย่างยิ่งยวดยิ่งมีความผูกพันมากเท่าไร ทารกที่คลอดออกมายิ่งมีจิตใจแจ่มใส สงบ ตอบสนองต่อการเลี้ยงดูง่ายขึ้นเพราะทารกเคยชินต่อเสียงและการสัมผัสของมารดาผู้ตั้งครรภ์ รวมทั้งความผูกพันทางจิตใจ ซึ่งเกิดจากความสำพันธ์และเกี่ยวดองกันอย่างแน่แฟ้นมาก่อน ในทางตรงกันข้ามหากมารดาผู้ตั้งครรภ์รู้สึกไม่พอใจกับการตั้งครรภ์ มีความรู้สึกว่าตั้งครรภ์เป็นอุปสรรคต่อชีวิตก็จะส่งผลก่อให้เกิดความเครียดต่อทารกในครรภ์ได้เช่นเดียวกัน&lt;br /&gt;เมื่อถึงตรงนี้เราคงค้นพบความจริงที่ว่าความผูกพันของแม่มีอิทธิพลต่อลูกน้อยในครรภ์อย่างแน่นอน&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-3790197437072653352?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/3790197437072653352/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_19.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3790197437072653352'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3790197437072653352'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_19.html' title='อิทธิพลของมารดาต่อทารกในครรภ์'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-5708991446375806566</id><published>2010-01-18T21:52:00.001-08:00</published><updated>2010-01-18T21:52:46.240-08:00</updated><title type='text'>การรับรู้ด้านการมองเห็นของทารกในครรภ์</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;ช่วงระยะแรกของการตั้งครรภ์ ทารกจะเริ่มลืมตาเมื่ออายุครรภ์ได้ 29 สัปดาห์ทารกจะเริ่งเห็นผนังภายในมดลูกในช่วงระยะท้ายของการตั้งครรภ์ มดลูกจะใหญ่ขึ้น ผนังมดลูกจะเริ่มบางขึ้นทำให้แสงสามารถผ่านเข้าสู่ภายในมดลูกได้ทำให้เกิดการกระตุ้นระบบการมองเห็นของทารกและทำให้ทารกรู้จักวัฎจักรของกลางวันและกลางคืน&lt;br /&gt;ได้มีการการทดลดลองวิจัย ที่ทำให้ทราบได้ว่าทารกสามารถมองเห็นได้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา โดยได้ทดลองการฉายแสงผ่านเข้าสู่มดลูก และที่แสงผ่านจะเห็นทารกมีปฎิกริยาเกิดขึ้นคือมีการเต้นของหัวใจที่เร็วกว่าปกติ&lt;br /&gt;และเมื่อผู้ทดลองได้ลองเพิ่มแสงสว่างมากขึ้นทำให้เกิดแสงจ้ามากเกินไป ทารกในครรภ์จะสามารถยกมือขึ้นปิดหน้าผากเพื่อกั้นแสงจ้านั้นได้ ซึ่งดูแล้วน่าอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;จะเห็นได้ว่าขณะที่ทารกอยู่ในครรภ์นั้น ธรรมชาติได้เตรียมพร้อมให้กับทารกในการพัฒนาการรับรู้ทางประสาทสัมผัสด้านต่างๆไว้ก่อนออกสู่โลกภายนอกแม้แต่ระบบประสาทสัมผัสการรับกลิ่นได้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ของมารดา แต่เนื่องจากอยู่ในครรภ์ จึงทำให้เห็นความสามารถนี้ไม่ชัดเจน&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-5708991446375806566?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/5708991446375806566/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_9969.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5708991446375806566'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5708991446375806566'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_9969.html' title='การรับรู้ด้านการมองเห็นของทารกในครรภ์'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-962908804108430967</id><published>2010-01-18T19:38:00.000-08:00</published><updated>2010-01-18T19:39:46.747-08:00</updated><title type='text'>สิ่งแวดล้อมกับพัฒนาการเด็ก</title><content type='html'>สิ่งแวดล้อมนับเป็นปัจจัยสำคัญที่ผู้เขียนต้องการชี้ให้เห็นอย่างละเอียด เพราะสิ่งแวดล้อมถือได้ว่าเป็นปัจจัยสำคัญอย่างยิ่งในการกำหนดพฤติกรรมมนุษย์เมื่อเราขับรถไปตามถนนที่มีการจราจรแออัดพอได้ยินเสียงแตรรถดังอยู่เรื่อยๆ อารมภณ์ และจิตใจของเราก็ถูกแปรเปลี่ยนไปในแง่ลบ เริ่มฉุนเฉียว เริ่งหงุดหงิด นั่นแสดงว่าสภาพแวดล้อมมีผลต่อคุณภาพชีวิตเรา&lt;br /&gt;หรือแม้ว่ามนุษย์โลกซึ่งแบ่งเป็นสองเพศคือชายและหญิงสภาพแวดล้อมยังเป็นเหตุทำให้เกิดมนุษย์พันธ์ใหม่ คือชายครึ่งหญิงครึ่งได้ชีวิตของคนเราจะดีร้ายหรือเปลี่ยนแปลงอย่างไรจึงขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อมมิใช่น้อยโดยเฉพาะทารกนั้นอาจกล่าวได้ว่าสิ่งแวดล้อมมีผลต่ออารมภ์ จิตใจของทารกไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าผู้ใหญ่คนใดเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ทารกกับมลภาวะ&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;Lorence M.Schell นักวิจัยชาวอเมริกันได้ทำการวิจัยถึงผลกระทบของสภาพแวดล้อมที่มีผลต่อการตั้งครรภ์พบว่ามารดาที่ตั้งครรภ์ และอาศัยอยู่ใกล้บริเวณสนามบินนั้น ทารกจะได้รับความกระทบกระเทือนจากเสียงเครื่องบินในเวลาบินขึ้นและนำเครื่องร่อนลง อันถือเป็นมลภาวะทางเสียงต่อทารกในครรภ์ โดยทารกที่คลอดมามีลักษณะ&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt; น้ำหนักน้อยกว่าเกณฑ์ปกติ&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt; มักคลอดก่อนกำหนด&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt; ทารกแรกคลอดจะกระสับกระส่ายตกใจง่าย&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt; เลี้ยงยาก ร้องไห้เก่ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้อพึงปฎิบัติ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt; ในระหว่างตั้งครรภ์ ควรเสริมสร้างทารกในครรภ์ด้วยอาหารที่มีโปรตีนสูงเพื่อสร้างเซลล์สมองทารกในครรภ์ให้มีขนาดสมบูรณ์สุดขอแนะนำให้คุณแม่ดื่มนมวันละ 1 ลิตร ไข่ไก่ 2 ฟอง รับประทานเนื้อสัตว์โดยเฉพาะเนื้อปลาให้มาก รวมทั้งผักผลไม้ และยาบำรุงครรภ์ที่แพทย์ให้มาให้มาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt;ระหว่างตั้งครรภ์ ควรพยายามหลีกเลี่ยงสิ่งแวดล้อมที่เป็นพิษเท่าที่จะทำได้ เช่นหลีกเลี่ยงเสียงหนวกหู เสียงรบกวนต่างๆ หลีกเลี่ยงการอยู่ในสถานที่แออัดหรือมีอากาศถ่ายเทไม่สะดวก ควรสร้างบรรยากาศและสภาพแวดล้อมที่ดีอันจะเป็นผลดีต่อทารก&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-962908804108430967?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/962908804108430967/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_9028.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/962908804108430967'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/962908804108430967'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_9028.html' title='สิ่งแวดล้อมกับพัฒนาการเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-3021310423470247873</id><published>2010-01-18T05:04:00.000-08:00</published><updated>2010-01-18T05:06:21.982-08:00</updated><title type='text'>โภชนาการอาหารระหว่างตั้งครรภ์</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/f9a97d53.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/f9a97d53.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;การกำหนดคุณภาพเด็กด้วยเช่นกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ง่ายๆคือ ชาวญี่ปุ่น ซึ่งโดยกรรมพันธุ์แล้วเป็นชนชาติที่มีรูปร่างเล็กและเตี้ยแต่ด้วยการรู้จักพัฒนาโภชนาการ รู้จักรับประทานสารอาหารที่มีประโยชน์ ที่ให้คุณค่า ทำให้ชาวญี่ปุ่นในปัจจุบันมีรูปร่างสูงใหญ่กว่าแต่ก่อนมาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในระหว่างตั้งครรภ์นั้น ทารกมีการเจริญเติบโตอย่างมากมายและรวดเร็ว จึงจำเป็นต้องอาศัยอาหารเป็นตัวเสริมสร้างความเจริญทั้งทางร่างกายและสมอง ถ้าผู้ตั้งครรภ์รู้จักเลือกรับประทาน อาหารที่มีประโยชน์ และควรหลีกเลี่ยงอาหารที่ให้โทษแก่ทารกในครรภ์ก็จะทำให้ทารกที่เกิดมามีสุขภาพที่ แข็งแรง สมบูรณ์ มีสติปัญญาดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สารอาหารโปรตีน เช่น เนื้อ นม ไข่ มีความสำคัญอย่างยิ่งในการเสริมสร้าง ขนาดของคุณภาพสมอง ซึ่งมีส่วนสำคัญในการกำหนดสติปัญญาและความเฉลียวฉลาดของเด็ก เนื่องจากเซลล์สมองของมนุษย์มีขนาดใหญ่และมีเส้นใยสมองมากนั้นจะเป็นสมองที่เฉลียวฉลาดดังนั้นถ้ามารดาตั้ง&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;ครรภ์&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;ได้รับสารโปรตีนน้อย เซลล์สมองย่อมมีขนาดเล็ก ทารกที่ออกมาจะมีสติปัญญาต่ำได้ นอกจากนี้สารจำพวกวิตามินบี ยังมีส่วนสำคัญในระหว่างตั้งครรภ์ เพราะนอกจากจะช่วยเสริมสร้างระบบประสาทแล้ว ยังช่วยให้การทำงานของเซลล์สมองเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ&lt;br /&gt;ฉะนั้นการที่ทารกในครรภ์จะมีสติปัญญามากน้อยเพียงใดนั้นอาหารเป็นตัวกำหนดที่สำคัญตัวหนึ่ง &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-3021310423470247873?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/3021310423470247873/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_2033.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3021310423470247873'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3021310423470247873'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_2033.html' title='โภชนาการอาหารระหว่างตั้งครรภ์'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_f9a97d53.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-6404532475882866078</id><published>2010-01-18T02:30:00.000-08:00</published><updated>2010-01-18T02:31:48.809-08:00</updated><title type='text'>กรรมพันธุ์เด็ก</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;กรรมพันธุ์มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการกำหนดรูปร่าง สีสัน และคุณภาพของมนุษย์ ในร่างกายส่วนต่างๆของมนุษย์ประกอบด้วยเซลล์ซึ่งถือเป็นหน่วยขนาดเล็กของสิ่งมีชีวิตอยู่เป็นจำนวน ล้านๆเซลล์ และในแต่ละเซลล์จะประกอบด้วยโครโมโซม (chromosome) มีลักษณะเป็นเส้นเรียงตัวกันเป็นคู่ๆบนแขนของโครโมโซมนี้จะมียีนเรียงตัวกันอยู่ ยีนตัวนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งเพราะเป็นหน่วยควบคุมคุณภาพของมนุษย์ทำให้เด็กแต่ละคนมีคุณภาพและลักษณะแตกต่างกันออกไป ทั้งทางด้านของรูปร่าง ขนาด ความสูง สีผิว ความฉลาด ตลอดจนอุปนิสัยใจคอต่างๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ยีนในส่วนของเซลล์สมองมีหน้าที่กำหนดคุณภาพสมองความเฉลียวฉลาด พ่อแม่ที่มีความฉลาด มีไหวพริบดี ก็ถ่ายทอดยีนส่วนนี้ไปยังลูก ทำให้มีลักษณะฉลาดคล้ายคลึงพ่อแม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กรรมพันธุ์จึงเป็นส่วนหนึ่งที่กำหนดคุณภาพทารก &lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;ทารก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;ในครรภ์จะฉลาดมากน้อยเพียงไรก็ขึ้นอยู่กับยีนที่พ่อแม่ให้มานั่นเองและอนาคตข้างหน้า เมื่อพันธุวิศวกรรมศาสตร์เจริญก้าวหน้ากว่านี้เราอาจเลือกคุณภาพของลูกแบบไหนก็ได้เช่น ถ้าต้องการให้ลูกตาสีฟ้า เราก็กำหนดยีนตาสีฟ้าเข้าไป หรือหากต้องการให้ลูกฉลาดมากๆก็อาจใส่ยีนที่กำหนดความฉลาดนั้นๆเข้าไปได้อย่างไรก็ดีเป็นข้อถกเถียงกันว่าพันธุวิศวกรรมศาสตร์นั้นเป็นการทำให้มนุษย์ผิดไปจากธรรมชาติหรือไม่ ซึ่งยังหาข้อสรุปไม่ได้ในปัจจุบัน &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-6404532475882866078?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/6404532475882866078/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_853.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6404532475882866078'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6404532475882866078'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_853.html' title='กรรมพันธุ์เด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-4792822723437199540</id><published>2010-01-18T00:26:00.000-08:00</published><updated>2010-01-18T18:01:24.819-08:00</updated><title type='text'>ปัจจัยส่งเสริมคุณภาพทารก</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;แต่เดิมนั้นความมุ่งหมายของการคลอด คือทำอย่างไรให้มารดาและทารกปลอดภัยสมบูรณ์แข็งแรงแต่ในปัจจุบันเมื่อวิทยาการการแพทย์ก้าวหน้า และคุณพ่อคุณแม่มีความรู้มากขึ้นทำให้ผู้ตั้งครรภ์มีความมุ่งหมายเพิ่มมากขึ้นนั้นคือคลอดอย่างไรจะไม่รู้สึกเจ็บและประการสำคัญที่ดูเหมือนจะเป็นหัวใจของผู้เป็นพ่อและแม่เลยก็คือ ทำอย่างไรลูกที่คลอดจะเป็นทารกที่มีคุณภาพดีสมบูรณ์ทั้งร่างกายและจิตใจ&lt;br /&gt;คุณภาพทารกที่ดีเป็นอย่างไร&lt;br /&gt;คำว่า คุณภาพ นั้นคงมิได้หมายถึงแต่เพียงทำอย่างไรให้ลูกฉลาดอย่างที่หลายคนเข้าใจเท่านั้น คำว่า คุณภาพยังหมายถึง&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;♥&lt;/span&gt; ทำอย่างไร ให้ลูกมีพัฒนาการทางร่างกายที่ดี มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์ &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥ &lt;/span&gt;ทำอย่างไรให้ลูกมีจิตใจที่แจ่มใส สงบ เยือกเย็น อารมณ์ดี ไม่ก้าวร้าว&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt;ทำอย่างไรให้ลูกมีการตอบสนองสังคมที่ดีกล่าวคือมีสติ มีไหวพริบในการตอบสนองต่อสิ่งเร้า หรือเหตุการณ์ที่พบเห็นได้ดี &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;♥&lt;/span&gt; และประการสุดท้ายคงหนีไม่พ้น ทำอย่างไรให้ลูกมีสติปัญญาที่ดี มีประสิทธิภาพในการเรียนรู้เร็วขึ้น&lt;br /&gt;การที่จะให้ลูกมีคุณภาพดังหัวข้อที่กล่าวมานี้ปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดในเรื่องเหล่านี้มีความสำคัญมาก เพราะหากผู้ตั้งครรภ์ได้สนใจหรือดูแลปัจจัยที่กำหนดคุณภาพเหล่านี้ตั้งแต่เริ่มตั้งครรภ์ ปัจจัยเหล่านี้จะช่วยเอื้ออำนวยต่อคุณภาพทารกได้ ปัจจัยสำคัญที่เป็นตัวกำหนดคุณภาพ&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;ทารก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;มีดังนี้ &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;1 &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_853.html"&gt;กรรมพันธุ์เด็ก&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;2 &lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_2033.html#comments"&gt;อาหาร&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;3 สิ่งแวดล้อม&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-4792822723437199540?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/4792822723437199540/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_18.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4792822723437199540'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4792822723437199540'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_18.html' title='ปัจจัยส่งเสริมคุณภาพทารก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-9158867895347573994</id><published>2010-01-17T20:19:00.000-08:00</published><updated>2010-01-17T20:29:05.603-08:00</updated><title type='text'>รูปลักษณ์ของลูก</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/a358e609.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/a358e609.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;แม้ว่าเด็กๆจะยังไม่รู้เดียงสามากในเรื่องของรูปร่างหน้าตาของตนเองแต่อย่างน้อยเด็กจะรู้ถึงความแตกต่างระหว่างความไม่น่ารักและความน่ารักอย่างแน่นอนพ่อแม่หลายคนเคยชมลูกๆคนอื่นต่อหน้าลูกน้อยของตนว่าเด็กคนนั้นหน้าตาน่ารักโตขึ้นมาคงหล่อและสวยไม่น้อยเลยในขณะเดียวกันอาจหันมาตำหนิลูกของตนว่าเป็นเด็กขี้เหร่หรือล้อว่าผิวดำเหมือนถ่าน หรือพูดกับคนอื่นว่าลูกตนไม่น่ารักเพราะดั้งหัก หรืออื่นๆ ก็ตามที่ทำให้ลูกเริ่มซึมซับและรู้สึกเอาเองตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อยว่ารูปลักษณ์ของตนเองนั้นคงจะสู้กับคนอื่นไม่ได้และนั่นจะนำมาซึ่งความรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง ความรู้สึกอับอาย และไม่ภูมิใจในรูปร่างหน้าตาตัวเองเลย&lt;br /&gt;ถ้าคุณอยากให้ลูกเป็นเด็กที่เก่งและมีความสุขคุณจะต้องทำให้ลูกมีความรู้สึกพออกพอใจในตนเองเป็นอันดับแรกพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องชมลูกจนเกินเลยความจริงหรือชื่นชมแต่เรื่องหน้าตาหรือรูปร่างของลูกตลอดเวลาบ่อยจนเกินไป เพียงแต่ต้องทำให้ลูกรู้สึกบ้างว่าตนเองก็มีความน่ารักน่าภาคภูมิใจในตัวของเขาเองได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในขณะเดียวกันต้องปลูกฝังให้ลูกรู้จักภาคภูมิใจในรูปลักษณ์ของตนเองมิใช่ในแง่ที่ว่ามั่นใจว่าตัวเองหน้าตาดี แต่สอนให้&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;เด็ก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;รู้ว่ามีส่วนที่ดีในตัวของลูกเพื่อที่เด็กจะไม่เป็น เด็กที่คิดแต่เรื่องรูปลักษณ์ภายนอกเป็นจุดสำคัญ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แม้กระทั่งการพูดถึงคนอื่นหรือการชมโทรทัศน์พ่อแม่ก็ต้องปลูกฝังให้ลูกได้ยินอยู่เสมอว่าถึงคนนั้นหน้าตาไม่หล่อเท่าคนนี้แต่คนนั้นเขามีผิวพรรณที่ดีนะ หรือมีรูปร่างดี มีเส้นผมที่สวยหรือมีใบหน้าที่เบิกบานแจ่มใสและยิ้มหวานอยู่เป็นนิตย์ เป็นต้น การทำให้ลูกมีความพอใจในตนเองมีความภาคภูมิในในรูปลักษณ์ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือรูปร่างของตนเองการรู้จักแต่งกายที่ดี และสะอาดถูกกาลเทศะ สิ่งต่างๆเหล่านี้ทำให้ลูกมีความมั่นใจในตนเองเพราะเมื่อไรก็ตามถ้าเด็กรู้สึกขาดความมั่นใจในตนเอง รู้สึกอับอายในรูปลักษณ์ของตนเองแล้ว เด็กก็อาจมีปัญหาในเรื่องของการใช้ชีวิตในด้านอื่นๆด้วยเช่นกัน &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-9158867895347573994?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/9158867895347573994/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/9158867895347573994'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/9158867895347573994'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html' title='รูปลักษณ์ของลูก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_a358e609.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-4794296752998901401</id><published>2010-01-16T01:47:00.001-08:00</published><updated>2010-01-16T01:48:07.521-08:00</updated><title type='text'>การจัดการหน้าที่รับผิดชอบให้ลูก</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;ถ้าคุณมีลูกสองคนอาจแบ่งหน้าที่ให้ลูกทั้งสองในการทำงานบ้านต่างๆ เช่นวันจันทร์เป็นเวรของคนพี่ที่1ช่วยเก็บขยะในครัวไปทิ้ง วันอังคารอาจจะเป็นเวรของน้องบ้างหรือคุณพี่มีหน้าที่ช่วยคุณแม่ล้างจานในขณะที่คุณน้องมีหน้าที่ช่วยเก็บเสื้อผ้าชองตัวเองและของพี่ ไปใส่ตะกร้า เสื้อผ้าสำหรับให้คุณพ่อคุณแม่ซัก เป็นต้น แม้ว่าจะมีลูกเพียงคนเดียวก็สามารถจัดหน้าที่ให้ลูกรับผิดชอบได้ในแต่ละวัน เช่น ลูกต้องมีหน้าที่เก็บรองเท้าของตนไปวางให้เรียบร้อยถอดเสื้อผ้าใส่ตะกร้า เก็บของเล่นใส่กล่องหรือช่วยทิ้งขยะให้คุณพ่อคุณแม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าเด็กได้เรียนรู้ที่จะรับผิดชอบหน้าที่เล็กๆน้อยๆของตนเองในแต่ละวันเด็กก็จะชินกับการมีภาระหน้าที่ที่จะรับผิดชอบจะไม่รู้สึกว่าการมีหน้าที่เป็นเรื่องของการทำงานที่น่าเบื่อหน่าย คุณพ่อ คุณแม่เองจะไม่ต้องเหนื่อยกับการพร่ำเพรื่อเพื่อตักเตือนลูก เด็กจะคุ้นชินกับระเบียนภายในบ้าน ซึ่งหมายถึงเมื่อเขาเติบโตไปภายหน้าเขาก็จะเป็นผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบ และมีระเบียบวินัยในชีวิตของตัวเอง&lt;br /&gt;นอกจากคุณพ่อคุณแม่จะช่วยจัดแบ่งหน้าที่ให้ลูกรับผิดชอบแล้วก็ยังควรจะต้องหมั่นชมเชยลูกด้วยว่าสัปดาห์นี้ลูกเก่งจังเลยที่สามารถรับผิดชอบหน้าที่รับผิดชอบของตนเองได้อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่องในขณะเดียวกันถ้าวันใดลูกละเลยหน้าที่ของตนเองบ้าง ก็ไม่ควรจะเข้มงวดหรือตำหนิจนลูกรู้สึกผิดมากมายนัก ควรยืดหยุ่นให้ลูกสำนึกในหน้าที่ของตนเองจะดีกว่า เมื่อเด็กๆ สามารถรับผิดชอบในหน้าที่ของตนเองได้เป็นอย่างดีตั้งแต่เรื่องเล็กๆน้อยๆเขาก็จะสามารถรับผิดชอบเรื่องใหญ่ๆ ขึ้นได้ และเขาจะเป็นเด็กเก่งที่มีความภาคภูมิใจไม่น้อยเลย &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-4794296752998901401?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/4794296752998901401/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_16.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4794296752998901401'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/4794296752998901401'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_16.html' title='การจัดการหน้าที่รับผิดชอบให้ลูก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-2310899239136353580</id><published>2010-01-15T18:37:00.000-08:00</published><updated>2010-01-15T18:38:41.350-08:00</updated><title type='text'>สอนให้เด็กเก่งตามวัย</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;แม้ว่าเราอยากให้ลูกเป็นเด็กที่เก่งแต่เราอย่าลืมว่าลูกควรจะเก่งไปตามวัยของลูก พ่อแม่สามารถที่จะกระตุ้นพัฒนาการของเด็กได้ แต่เราจะทำผิดพลาดอย่างยิ่งถ้าเราไปเร่งพัฒนาการของลูกหรือไปบังคับให้ลูกเป็นเด็กเก่งเดินกว่าความสามารถของลูกในวัยนั้นๆ ได้ ยกตัวอย่างเช่น ถ้าลุกยังเล็กเกินไปที่จะเรียนเปียโน ก็ไม่สมควรที่จะจับลูกไปเรียนเพียงเพราะอยากให้ลูกเก่งเปียโนตั้งแต่เด็กๆ&lt;br /&gt;ถ้าลูกเล็กเกินกว่าที่จะไปเรียนพิเศษวิชาคณิตศาสตร์หรือวิชาอื่นๆ ก็ควรให้เรียนเท่าที่สมวัยแก่ลูก มีพ่อแม่ในยุคสมันนี้จำนวนไม่น้อยเลยที่พาลูกเล็กๆ ไปเรียนพิเศษทุกๆเย็นรวมทั้งในวันเสาร์อาทิตย์ที่ควรเป็นวันหยุดพักผ่อนของลูกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าลืมว่าเด็กทั้งหลายนั้นจะเป็นเด็กเก่งได้ก็ต่อเมื่อเด็กๆได้มีการพัฒนาตามขั้นตอนของตัวเอง เด็กควรมีเวลาพักผ่อน มีเวลาเล่นอย่างมีความสุขและรู้สึกผ่อนคลายตามวัยของเด็กถ้าเราถูกบังคับจนรู้สึกเครียดเด็กคงไม่สนุก ไม่มีความรู้สึกรักในสิ่งที่เรายัดเหยียดให้ลูกอย่างแน่นอน หากเด็กเติบโตอย่างสมบูรณ์เหมาะสมที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมในสิ่งใดก็คอยกระตุ้นพัฒนาการในช่วงนั้น อย่าลืมว่าเราไม่สามารถที่จะบังคับให้เด็กเดินหรือวิ่งได้เลยถ้าเด็กมิได้หัดคลานเสียก่อน &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-2310899239136353580?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/2310899239136353580/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_2559.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2310899239136353580'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2310899239136353580'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_2559.html' title='สอนให้เด็กเก่งตามวัย'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-5464034863238699208</id><published>2010-01-15T03:07:00.001-08:00</published><updated>2010-01-15T20:51:37.410-08:00</updated><title type='text'>เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับเด็ก</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/f9fe1f6c.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/f9fe1f6c.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;ถ้าเราคาดหวังให้ลูกเป็น&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;เด็ก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;ที่เก่ง คนที่เป็นพ่อแม่นั่นแหละที่ควรต้องเป็นตัวอย่างที่ดีตัวอย่างแรกภายในบ้านเพราะว่าลูกๆเติบโตมากับเราทุกวันอยู่ใกล้ชิดกับเรา ลูกจะเฝ้ามองและเรียนรู้จากพ่อแม่โดยที่เด็กไม่รู้ตัวและพ่อแม่เองก็ไม่รู้ตัวเงเช่นกัน การที่พ่อแม่จะทำตัวเป็นคนเก่งให้ลูกซึมซับได้นั้นคุณไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่มีความสามารถยอดเยี่ยมในทุกๆด้าน พ่อ แม่ แค่เป็นคนที่มีความนับถือตนเองมีความภาคภูมิใจในตนเองไม่คิดในแง่ลบกับการใช้ชีวิตไปในทางตรงกันข้าม จำเป้นต้องมีทัศนคติที่ดี ต่อชีวิต ต่อสังคม และต่อโลก มีความคิดในแง่บวกแม้ยามเจอปัญหาทำสิ่งใดผิดพลาดก็รู้จักที่มีอารมภ์ขันและมีพลังจิตใจที่เข้มแข็ง มีการวางเป้าหมายชีวิต มีการวางแผนในสิ่งที่ต้องการจะทำทั้งแผนระยะสั้นและระยะยาวความเป็นคนมีเหตุผลและพร้อมที่จะให้อภัยและเข้าใจคนอื่นรายละเอียดต่างๆ เหล่านี้ทำให้ลูกๆเรียนรู้และซึมซับจากคุณ&lt;br /&gt;ทุกความคิดและทุกการกระทำในการดำเนินชีวิตในแต่ละวันนั้นแหละที่เป็นแนวทางใช้ชีวิตของลูก ลูกจะเป็นเด็กเก่งหรือไม่มิได้อยู่ท่ารอบรมสั่งสอนลูกเท่านั้น แต่อยู่ที่รูปแบบและวิธีการใช้ชีวิตของพ่อแม่นั่นเอง&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-5464034863238699208?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/5464034863238699208/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_15.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5464034863238699208'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5464034863238699208'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_15.html' title='เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_f9fe1f6c.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-1260424426218351743</id><published>2010-01-13T09:03:00.000-08:00</published><updated>2010-01-15T20:46:16.849-08:00</updated><title type='text'>ไม่ควรบังคับเด็ก</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/6837175c.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/6837175c.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;การใช้คำสั่งกับลูกน้อยอาจจะเป็นเรื่องที่ง่ายเพราะพ่อแม่ส่วนใหญ่คิดว่ายังไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผลกับลูกที่ยังอยู่ในวัยเด็กเล็กๆที่จริงแล้วเราสามารถใช้เหตุผลกับลูกได้ เพราะถ้าเราใช้คำสั่งกับลูกอยู่ตลอดเวลาเด็กจะเติบโตขึ้นเป็นคนที่คุ้นเคยกับการทำตามคำสั่ง หรืออาจจะกลายเป็นคนที่ต่อต้านคำสั่งและไม่สนใจกฎกติกามารยาทของสังคมไปเสียเลยก็เป็นได้&lt;br /&gt;ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณต้องการให้ลูกเก็บของที่รกอยู่ในห้องรับแขก แทนที่คุณจะสั่งลูกว่าเก็บของเสียสิเพราะมันรก คุณควรจะบอกลูกว่าลูกควรจะเก็บของเล่นของลูกให้เรียบร้อยเพราะว่ามันจะทำให้บ้านรกและทำให้แม่เหนื่อยขึ้นที่ต้องมานั่งเก็บของเล่นลูกแทนที่จะได้ไปอาบน้ำพักผ่อนหรือแทนที่จะได้ไปทำอาหารให้ลูกๆหรือคุณพ่อกิน และถ้าลุกเก็บของเล่นแล้วลุกก็ได้ชื่อว่ามีส่วนช่วยแบ่งเบาภาระคุณแม่และยังทำให้บ้านสะอาดอีกด้วย&lt;br /&gt;วิธียกเหตุผลให้ลูกเห็นว่าเพราะอะไรลูกถึงควรทำไม่ใช่สั่งแต่ว่าเขาต้องเก็บของเล่นเพียงเพราะแม่สั่งให้ทำไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดๆหากเรารู้จักใช้เหตุผลอยู่ตลอดเวลาว่าอะไรจึงควรทำแบบนั้น เพราะอะไรจึงควรทำแบบนี้ลูกจะเติบโตเป็น&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;เด็ก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;ที่มีเหตุผลกับคนอื่น ลูกจะเป็นเด็กที่มีความภูมิใจในตัวเองด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ในขณะเดียวกันถ้าเราใช้คำสั่งลูกอยู่ตลอดเวลาอย่างพ่อแม่ที่ค่อนข้างเผด็จการลูกอาจทำตามพ่อแม่สั่งแต่ในใจอาจจะกลายเป็นเด็กที่เกลียดการใช้คำสั่ง และส่วนเสียก็คือลูกจะไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงควรทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ รู้แต่ว่าอยากให้ทำอะไรก็สั่งมาคล้ายกับว่าเขามีหน้าที่ที่จะทำตามคำสั่งเท่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าเขาก็จะเป็นเด็กที่ไม่มีความนับถือตนเอง และก็ไม่มีความรู้สึกอยากที่จะคิดหรือทำอะไรด้วยตัวเองเลย&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-1260424426218351743?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/1260424426218351743/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_13.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/1260424426218351743'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/1260424426218351743'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_13.html' title='ไม่ควรบังคับเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_6837175c.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-6287512837930862885</id><published>2010-01-12T23:37:00.000-08:00</published><updated>2010-01-12T23:40:55.696-08:00</updated><title type='text'>เพลงเด็ก</title><content type='html'>สำหรับเด็กนั้นดนตรีหรือเสียงเพลงมักเป็นที่สนใจของเด็กเรามักสังเกตุได้ว่าเมื่อเด็กเดินผ่านโทรทัศน์ที่มีเสียงเพลงมักจะหยุดฟัง หรือให้ความสนใจ เราอาจมักจะได้เห็นการกระตุ้นเด็กที่อยู่ในครรภ์ด้วยเสียงเพลง เพื่อทำให้เด็กมีพัฒนาการที่ดีขึ้น จากการวิจัยพบว่าเด็ก&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;ทารก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;เมื่ออยู่ในครรภ์ก็สามาสัมผัสถึงเสียงต่างๆได้แล้ว เพลงเด็กมีอิทธิพลต่อความจำและจินตนาการเมื่อเราเปิดเพลง ซ้ำ เด็กจะสามารถจำเพลงนั้นได้ การให้เด็กฟังเพลงจึงไม่มีผลกระทบใดๆที่น่าเป็นห่วงสำหรับเด็ก&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-6287512837930862885?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/6287512837930862885/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_1840.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6287512837930862885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6287512837930862885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_1840.html' title='เพลงเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-2451512547751971428</id><published>2010-01-12T22:08:00.000-08:00</published><updated>2010-01-15T20:36:41.522-08:00</updated><title type='text'>การแก้ปัญหาของเด็ก</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/98b2aeea.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/98b2aeea.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; เมื่อลูกผูกเชือกรองเท้าเองไม่ได้แทนที่พ่อแม่จะนั่งลงและผูกเชือกรองเท้าทุกครั้งไป เราควรสอนลูกว่าเพราะอะไรถึงผูกไม่ได้ แล้วถ้าลูกอยู่คนเดียวไม่มีพ่อแม่อยู่ข้างๆ ด้วยที่โรงเรียนใครจะผูกเชือกรองเท้าให้ลูก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ปัญหาเล็กๆน้อยๆ จนถึงปัญหาใหญ่บางครั้งเราก็ต้องใช้วิธีกระตุ้นให้ลูกคิดหาทางแก้ปัญหาเองแทนที่จะช่วยแก้ไขปัญหาทุกอย่างให้ลูกมิเฃ่นนั้นลูกจะไม่สามารถพึ่งพาตัวเองได้เลยและคอยที่จะคอยความช่วยเหลือจากพ่อแม่ หรือคนรอบข้างอยู่ร่ำไป ปัญหาบางเรื่องถ้าลูกแก้ปัญหาไม่ได้เราก็ค่อยๆ ช่วยคิดช่วยชี้นำหรือเสนอทางเลือก 2-3 ทางเลือก มิใช่คอยแก้ปัญหาให้อย่างเบ็ดเสร็จเรียบร้อยเสมอไปทุกครั้ง คุณต้องให้เลลาในการอยู่กับลูก ให้&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;เด็ก&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;เล่าถึงปัญหาจากนั้นก็ลองให้ลูกหาวิธีแก้ปัญหาหลายๆ ทางแล้วให้ลูกเลือกทางแก้หรืออาจจะช่วยให้กำลังใจ ช่วยเสนอทางเลือกในการแก้ปัญหาให้ คอยสนับสนุนให้กำลังใจลูก สอนวิธีคิดให้ลูกอย่างน้อยก็กระตุ้นให้เขากล้าที่จะเผเชิญปัญหาก่อนที่จะหนีปัญหา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สอนให้ลูกเข้าใจด้วยว่าปัญหาบางเรื่องเมื่อเราแก้ไขแล้วยังแก้ไขได้ไม่ดีก็ไม่ใช่เรื่องผิด เราสามารถที่จะคิดใหม่ และลองแก้ไขอักครั้งดีกว่าที่จะโยนปัญหาทิ้งหรือวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากใครแต่เพียงผู้เดียว&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-2451512547751971428?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/2451512547751971428/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_7459.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2451512547751971428'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2451512547751971428'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_7459.html' title='การแก้ปัญหาของเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_98b2aeea.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-8464760173989351415</id><published>2010-01-12T03:42:00.000-08:00</published><updated>2010-01-15T20:34:14.876-08:00</updated><title type='text'>ตั้งใจฟังเด็กน้อย</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/3f7b3d33.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/3f7b3d33.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; เรารู้กันอยู่ว่าเด็กมักจะพูดอะไรได้มากมายยืดยาวในเรื่องที่ไม่เป็นสาระแต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามพ่อแม่จะต้องตั้งใจฟังลูกอย่างเอาใจใส่แสดงท่าทีตั้งใจให้ลูกเห็นเพราะนั่นเป็นการสอนให้เขาทางอ้อม เขาก็ตั้งใจผู้อื่นพูดด้วยเช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;บางครั้งคุณอาจจะพูดตรงๆเลยก็ได้ว่า “ทำไมลูกถึงไม่ฟังคุณแม่ละคะ เมื่อเช้านี้คุณแม่ยังตั้งใจฟังคุณลูกเลย ถ้าเด็กไม่ตั้งใจฟังคุณแม่วันหลังคุณแม่ไม่ฟังลูกคุยนะคะ’’ค่อยสอนและให้เหตุผลและทำให้ลูกเห็นว่าการตั้งใจฟังสมาชิกในครอบครัวพูดคุยนั้นมันเป็นประโยชน์แอย่างไร มันเป็นการเอาใจใส่กัน และเป็นการช่วยเหลือและแก้ปัญหาให้กันและกันด้วย&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;การแสดงท่าทีตั้งใจฟังลูกอย่างใส่ใจมันเป็นการแสดงให้ลูกเห็นทางอ้อมว่าพ่อแม่เห็นเขาเป็นคนสำคัญและเอาใจใส่ใยดีเขาอยู่เสมอนี่คือความสำพันธ์อันอบอุ่นในครอบครัวซึ่งเป็นสิ่งมีค่าอย่างยิ่งในขณะเดียวดันเด็กๆที่ไม่ค่อยจะฟังพ่อแม่หรือใครๆพูดนั้นก็เป็นเพราะไม่มีใครใส่ใจตั้งใจฟังที่เขาพูดบ้างและตัวเขาก็รู้สึกไร้ค่าและไม่มีความมั่นใจในตัวเองนัก&lt;br /&gt;เพราะเขารู้สึกว่าเขาไม่ได้รับความสนใจอย่าง&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;เด็ก&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;อื่นๆ มีคนสนใจ &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-8464760173989351415?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/8464760173989351415/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_7522.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8464760173989351415'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8464760173989351415'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_7522.html' title='ตั้งใจฟังเด็กน้อย'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/Myblog/th_3f7b3d33.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-7105448046615299786</id><published>2010-01-12T03:40:00.000-08:00</published><updated>2010-01-13T09:18:17.468-08:00</updated><title type='text'>เด็กน้อยเริ่มเที่ยวสู่โลกกว้าง</title><content type='html'>&lt;a href="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/2059a65f.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://i444.photobucket.com/albums/qq162/Yellowza01/2059a65f.jpg" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;ถ้าลูกโตพอที่จะออกไปทำกิจกรรมต่างๆกับเพื่อนๆ เด็กด้วยกันได้แล้วพ่อแม่ก็ต้องทำใจปล่อยให้ลูกไปมีกิจกรรมของเขาโดยสนับสนุนให้เขาได้เรียนรู้การเข้าสังคมและเรียนรู้จากโลกกว้างต่อไป อย่าเก็บลูกไว้เพียงภายในบ้านเพราะกลัวจะมีอันตรายอยู่เสมอไปการที่ปล่อยให้ลูกไปทำกิจกรรมกับเพื่อนๆการที่ปล่อยลูกไปเข้าแคมป์ ไปเข้าค่ายสัมมนาต่างๆล้วนแล้วแต่มีประโยชน์ทั้งสิ้นเพราะการที่ลูกได้อยู่กลุ่มเด็กอื่นๆนั้นทำให้เด็กได้เติบโตทางความคิด เป็นการกระตุ้นวุฒิภาวะของลูก เขาได้เรียนรู้จากการเข้าได้กับผู้คน การมีมารยาทกับผู้อื่น การแสดงความคิดเห็นการยอมรับบุคคลอื่นๆ เพราะสังคมน้อยๆของเขานั้นมีคนที่มีลักษณะนิสัยแตกต่างกันออกไปไม่น้อยเลยอย่างแน่นอน&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;การที่ลูกมีกิจกรรมต่างๆที่โรงเรียนพ่อแม่เองก็ควรจะไปดูแลชื่นชมด้วยเสมอถ้าโรงเรียนเชิญให้ผู้ปกครองไปร่วมงานได้ด้วยเพราะมันจะเป็นกำลังใจให้ลูกได้รู้สึกภาคภูมิใจที่พ่อแม่ชื่นชมในความสามารถของเขา และเป็นส่วนที่คอยสนับสนุนในกิจกรรมของเขาอย่างสม่ำเสมอ&lt;br /&gt;การอนุญาตให้&lt;a href="http://www.blogger.com/home"&gt;เด็ก&lt;/a&gt;ไปเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในโลกกว้างนั้นก็เท่ากับส่งเสริมให้เขาไปเรียนรู้จากชีวิตและพัฒนาการในด้านต่างๆได้อย่างกว้างขวาง เพราะเป็นการเรียนรู้โดยไม่รู้ตัวและเป็นการเรียนรู้ในเรื่องต่างๆมากมาย ที่เพียงแค่ในห้องเรียนหรือเพียงแค่การสอนของพ่อแม่ในห้องครัวอาจจะสอนได้ไม่ละเอียดกว้างขวางเท่านั้น &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-7105448046615299786?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/7105448046615299786/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_12.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/7105448046615299786'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/7105448046615299786'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_12.html' title='เด็กน้อยเริ่มเที่ยวสู่โลกกว้าง'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-2315146596725540763</id><published>2010-01-10T21:20:00.000-08:00</published><updated>2010-01-10T21:51:28.464-08:00</updated><title type='text'>เรื่องของเวลาของเด็ก</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0q79o0JShI/AAAAAAAAACE/1tsicsE8xTA/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425355368723728914" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0q79o0JShI/AAAAAAAAACE/1tsicsE8xTA/s400/%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div align="justify"&gt;พ่อแม่บางคนคิดว่าตราบใดที่ลูกยังเล็กอยู่ทุกอย่างต้องยกผลประโยชน์ให้เขาเราไม่สามารถไปจำกัดเวลาหรือตั้งกฎเกณฑ์ใดๆได้ต่อเมื่อเขาโตเมื่อไรค่อยจัดการเรื่องเวลากับเขาซึ่งนี่เป็นวิธีคิดที่ผิดพลาดและทำให้เสียโอกาสในการปลูกฝังลูกให้รู้จักเรื่องของเวลาไปอย่างน่าเสียดาย&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;แม้ว่าลูกเรายังเล็กอยู่เราก็สามารถที่จะสอนให้ลูกรู้จักเรื่องของเวลาได้ด้วยการสอนให้ลูกรู้จักแบ่งเวลาเป็นเช่นบอกลูกว่าลูกควรดูการ์ตูนเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น หรือลูกไม่ควรใช้เวลากับการเล่นนานจนเกินเวลาอาหารมื้อเย็นเราะเราจะต้องเข้มงวดอีกนิดหนึ่งในเรื่องของเวลา สอนให้ลูกรู้ว่าเมื่อถึงเวลาเย็นแล้วลูกควรจะหยุดเล่นเก็บของเล่นใส่กล่องไปอาบน้ำหรือไปล้างมือเพื่อที่จะเตรียมตัวไปกินข้าวกับคุณพ่อคุณแม่ ถ้าลูกละเลยไม่เอาใจใส่เรื่องเวลาก็ต้องมีการสั่งสอนอธิบายให้เหตุผล และมีการลงโทษนิดๆ หน่อยๆ เพื่อให้ลูกให้ความสำคัญกับเวลามากขึ้น การช่วยให้ลูกๆ รู่จักแบ่งเวลานั้นตอนแรกพ่อแม่ต้องช่วยให้ลูกจักสรรเวลาได้ตามความสำคัญ และต้องช่วยให้จัดสรรเวลาได้ตามความสำคัญและต้องช่วยดูและให้ถูกต้องตามเวลาด้วย&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;เด็กบางคนร้องกินขนมในเวลา3-4ทุ่มในขณะที่ดูทีวีอย่างนี้ถือว่าลูกไม่รู่จักเวลาในการกินขนมเพราะไม่ได้มีการถูกปลูกฝังและอบรมสั่งสอนมาก่อน การที่เด็กร้องกินขนมนั้นไม่ใช่เรื่องผิดแต่เด็กที่ได้รับการปลูกฝังรู้จักเรื่องของเวลาเด็กก็จะไม่ร้องงอแงทำสิ่งใดที่เป็นการผิดเวลาอย่างแน่นอนในกรณีนี้ถ้าพ่อแม่รู้จักให้ลูกได้กินขนมอย่างเอร็ดอร่อยเต็มที่หลังอาหารและในช่วงบ่ายซึ่งเป็นช่วงของการกินอาหารว่าง ลูกก็จะเป็น&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;&lt;strong&gt;เด็ก&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;ที่ไม่มีนิสัยกินขนมจุบจิบหรือร้องแต่กินขนมตลอดเวลาทุกครั้งที่อยากกิน&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;การสอนให้ลูกรู้จักทำอะไรถูกต้องตามเวลาแม้แต่ในเรื่องเล็กน้อยก็เท่ากับเป็นการสอนให้ลูกรู้จักใช้เวลาให้เหมาะสมถูกต้องในเรื่องสำคัญอื่นๆอีกต่อไปด้วย นอกจากนี้จะช่วยให้กลายเป็นคนตรงต่อเวลาตั้งแต่เด็กๆเขารู้ว่าเมือไรควรเลิกดูการ์ตูนและไปทำการบ้าน เมื่อไรควรเลิกเล่น เก็บของใส่กล่องและไปช่วยแม่ในครัวเพื่อเตรียมตัวทำอาหาร เมื่อใดควรจะเลิกเล่นและไปอาบน้ำอาบท่า พ่อแม่เองก็ต้องใช้เวลาให้เหมาะสมถูกต้องและเป็นคนตรงต่อเวลาด้วยเช่นกัน&lt;br /&gt;เพราะถ้าแม่และสมาชิกทำอะไรไร้ระบบระเบียบไม่เป็นเวล่ำเวลาเลยลูกก็ซึมซับเอาวิถีชีวิตในลักษณะนั้นอย่างง่ายดาย &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-2315146596725540763?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/2315146596725540763/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_1380.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2315146596725540763'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/2315146596725540763'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_1380.html' title='เรื่องของเวลาของเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0q79o0JShI/AAAAAAAAACE/1tsicsE8xTA/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-6247241157508773984</id><published>2010-01-10T05:42:00.000-08:00</published><updated>2010-01-10T05:56:58.237-08:00</updated><title type='text'>การแสดงความคิดเห็นของเด็ก</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0ncOQyjUxI/AAAAAAAAABs/CX2H38E2_Os/s1600-h/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; FLOAT: left; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425109363727749906" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0ncOQyjUxI/AAAAAAAAABs/CX2H38E2_Os/s400/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; เราจำเป็นจะต้องให้ลูกเรียนรู้การแสดงความคิดเห็นและร่วมการแสดงการตัดสินใจบ้างแม้เรื่องนั้นจะเป็นเรื่องที่สำคัญมากน้อยเพียงไรก็ตามแต่เด็กๆจะรู้สึกว่าเขามีความสำคัญและเขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งภายในครอบครัวเช่นกัน ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณเปลี่ยน..ที่จริงแล้วพ่อแม่อาจจะมีข้อสรุปอยู่บ้างแล้ว จากการที่ได้ปรึกษากันเองแต่พ่อแม่ก็สามารถถามลูกได้ว่า ลูกอยากได้แบบไหน แม้จริงๆแล้วสรุปอีกแบบหนึ่งก็ตามในเรื่องบางเรื่องเราควรอธิบายเหตุผลให้ลูกทราบด้วยว่าเพราะอะไรเราถึงเลือกอีกอย่างหนึ่งที่ต่างไปจากความคิดเห็นที่เขาแสดงออกมา และบางครั้งเมื่อเราขอความเห็น หรือคำแนะนำจากเขาแล้ว ก็จำเป็นต้องทำตามการตัดสินใจของคุณคนเดียวอาจมีตัวเลือกสองตัวให้ลูกเลือกและยอมสรุปไปเที่ยวในสถานที่ที่&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;ลูก&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;ได้เสนอข้อเสนอมาอย่าลืมทำให้ลูกภูมิใจในการตัดสินใจของเขา และในขณะเดียวกันต้องสอนให้เขาเคารพและยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น ยอมรับในการตัดสินใจของผู้อื่น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ถ้าเราไม่เคยให้ลูกแสดงความคิดเห็นอะไรหรือหรือไม่เคยให้ลูกมีส่วนร่วมในการตัดสินใจอะไรเลย ลูกก็จะไม่รู้สึกถึงความสำคัญในฐานะของสมาชิกในบ้าน และเขาจะกลายเป็นเด็กที่ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น ไม่กล้าที่จะตัดสินใจและอาจจะเก็บกดเพราะต้องเก็บความรู้สึกไว้ในบางครั้งที่ไม่เห็นด้วยกับคนอื่น แต่ไม่มีโอกาสได้แสดงความคิดเห็นอะไรได้บ้าง แต่ต้องทำตามที่คนอื่นตัดสินใจอยู่ร่ำไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นการพูดคุยในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แม้บางเรื่องจะไม่ต้องการข้อสรุปด้วยการตัดสินใจของพ่อแม่ก็ควรจะเปิดโอกาสให้ลูกได้แสดงความคิดเห็นหรือข้อแนะนำต่างๆ ออกมาบ้างแม้เขาจะเป็นเด็กเล็กๆ ในวัยเพียงไม่กี่ขวบก็ตาม&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-6247241157508773984?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/6247241157508773984/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_7101.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6247241157508773984'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6247241157508773984'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_7101.html' title='การแสดงความคิดเห็นของเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0ncOQyjUxI/AAAAAAAAABs/CX2H38E2_Os/s72-c/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-5508831913983153229</id><published>2010-01-10T02:32:00.000-08:00</published><updated>2010-01-10T02:42:58.020-08:00</updated><title type='text'>น้ำนมแม่</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0mtyWqVPcI/AAAAAAAAABg/_VX038mSVhY/s1600-h/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425058306732670402" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0mtyWqVPcI/AAAAAAAAABg/_VX038mSVhY/s400/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;หลังคลอดแล้วอาหารบำรุงสมองที่ดีที่สุดสำหรับ&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;ทารก&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;ก็คือนมแม่ ในช่วง 4-6 เดือนแรก นมแม่อย่างเดียวก็เพียงพอแล้วทารกที่ไดกินนมแม่อย่างต่อเนื่องเป็นเวลามากกว่าสองเดือนขึ้นไปจะมีการเจริญเติบโตและมีขนาดสมองที่สมวัยมีการพัฒนาการด้านการเรียนรู้และเชาว์ ปัญญาการรับรู้ การมองเห็น การใช้กล้ามเนื้อที่แตกต่างจากทารกที่ได้รับนมผสมอย่างชัดเจนในช่วง4-6วันแรกน้ำนมแม่จะมีลักษณะเป็นใสสีเหลืองเรียกว่าหัวนม (colostrum) ซึ่งมีปริมาณโปรตีนสูงกว่าน้ำนมระยะอื่นๆ และยังมีภูมิต้านทานโรค เช่น แอนติบอดี เป็นต้นเป็นจำนวนมากทำให้เจ้าตัวเล็กไม่ค่อยเจ็บและสามารถพัฒนาสมองได้อย่างเต็มที่อีกด้วยแม่จึงไม่ควรให้ลูกพลาดโอกาสทองนี้นะคะ และน้ำนมของคุณแม่มีคุณค่ามากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับอาหารที่คุณแม่รับประทานไปด้วย&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;ฉะนั้นคุณยังต้องดูแลเรื่องอาหารของตนเองให้ครบถ้วนเช่นเดียวกับตอนตั้งครรภ์และได้รับพลังงานจากอาหารเพิ่มขึ้นจากปกติวันละ 500 กิโลแคลอรี เพื่อให้น้ำนมคุณมีคุณค่าสารอาหารครบถ้วนสำหรับลูกน้อยหลัง6เดือนไปแล้วนมแม่ยังถือเป็นอาหารหลักที่มีความจำเป็นสำหรับลูกอยู่&lt;br /&gt;แต่ต้องได้รับอาหารเสริมควบคู่ไปด้วยเพื่อให้เพียงพอกับความต้องการของร่างกายการให้อาหารประเภทเนื้อสัตว์และไข่ในช่วงแรกควรให้ทีละอย่างจะได้รู้ว่าลูกแพ้อาหารชนิดใดจากนั้นจึงค่อยดัดแปลงเมนูให้มีความหลากหลายลูกจะได้รับสารอาหารที่หลากหลาย และครบถ้วน &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-5508831913983153229?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/5508831913983153229/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_10.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5508831913983153229'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/5508831913983153229'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_10.html' title='น้ำนมแม่'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0mtyWqVPcI/AAAAAAAAABg/_VX038mSVhY/s72-c/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-184976976420816513</id><published>2010-01-09T21:30:00.000-08:00</published><updated>2010-01-09T21:41:44.487-08:00</updated><title type='text'>การเล่นกับเด็กทารก</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0lofsBDJOI/AAAAAAAAABY/BjuDzY9p-80/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424982119745266914" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0lofsBDJOI/AAAAAAAAABY/BjuDzY9p-80/s400/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;เรามักจะได้ยินเสมอว่าเด็กที่ซุกซนส่วนใหญ่นั้นเป็นเด็กที่เก่งและฉลาด เพราะว่าเด็กเหล่านั้นจะกล้าแสดงออก กล้าพูด กล้าแสดงความคิดเห็น และไม่มีปัญหาในการเข้ากับผู้อื่น เด็กเล็กๆ จำเป็นต้องมีการเล่นสนุกสนานตามวัยของเขาในส่วนนี้พ่อแม่ควรแบ่งเวลาไปเล่นกับลูกด้วยเพราะการเล่นกับลูกด้วย เป็นหนทางที่ง่ายที่จะกระตุ้นวุฒิภาวะของลูก เสริมทักษะ เสริมพัฒนาการในด้านต่างๆ ของลูก&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;ไม่จำเป็นจะต้องซื้อของเล่นต่างๆ ตามใจลูกเสมอไป แต่ควรจะหาของเล่นที่เสริมทักษะและพาลูกไปเล่นเกมส์ หรือทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกันเพื่อให้มีการเรียนรู้ด้านอื่นๆ ด้วย พ่อแม่อาจจะร่วมเขียนรูปและระบายสีกับลูกแล้วถามลูกว่า เพราะอะไรถึงวาดรูปนี้รูปนั้น เพราะอะไรถึงใช้สีนั้น อาจตั้งหัวข้อบางอย่างให้ลูกเล่นกับเรา เช่นให้ลูกไปเก็บใบไม้มาให้ได้ 5 ชนิด 10 ชนิด หรือให้ลูกสร้างหุ่นยนต์จากกล่องกระดาษหรือหนังสือพิมพ์เป็นต้น&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;นอกจากพ่อแม่แล้วสมาชิกคนอื่นๆ ในบ้านก็ควรจะมีส่วนที่จะมาสนุกกับ&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;เด็ก&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;เล็กๆ ในบ้านด้วยเพื่อเสริมสร้างความสำพันธ์อันดีภายในบ้านและให้ลูกได้เรียนรู้สิ่งต่างๆจากคนในวัยที่ต่างกันไปด้วย&lt;br /&gt;ที่จริงแล้วยังมีพ่อแม่อีกจำนวนไม่น้อยที่ไม่ค่อยส่งเสริมให้ลูกเล่นสนุกตามวัยด้วยเพราะกลัวจะเกิดอันตรายและกลัวมีเรื่องมีราวกับเด็กอื่นๆ ซึ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่พ่อแม่ควรจะควบคุมด้วยตัวเองอย่าปล่อยให้ลูกไปเล่นไกลหูไกลตาถ้าพ่อแม่จัดคนคอยดูแลด้วยสม่ำเสมอการเล่นของเด็กก็จะไม่เป็นอันตรายอย่างแน่นอน และแม้วันหนึ่งลูกมีเรื่องทะเลาะขัดแย้งกับเด็กคนอื่นๆพ่อแม่ก็สามารถที่จะใช้สถานการณ์นี้สอนให้ลูกเรียนรู้การแก้ไขปัญหาในการขัดแย้งกันได้เมื่อเกิดขึ้นหลังจากที่เล่นสนุกกันแล้วก็ควรจะรู้ที่จะสะสางปัญหาเมื่อทะเลาะกันเองภายในกลุ่มเพื่อนด้วย&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;การปล่อยให้เด็กสนุกตามวัยหรือตามใจของเขามิใช่เป็นแค่การเสริมให้เขามี&lt;strong&gt;&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;พัฒนาการ&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;อย่างเหมาะสมเท่านั้น แต่ยังทำให้เขา เป็นเด็กที่มีความสุขและยังมีสุขภาพจิตที่ดีตั้งแต่เล็กไปจนเติบใหญ่เลยทีเดียว &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-184976976420816513?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/184976976420816513/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_09.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/184976976420816513'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/184976976420816513'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_09.html' title='การเล่นกับเด็กทารก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0lofsBDJOI/AAAAAAAAABY/BjuDzY9p-80/s72-c/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-6903297146371228971</id><published>2010-01-08T20:58:00.000-08:00</published><updated>2010-01-09T19:55:27.046-08:00</updated><title type='text'>ของรางวัลสำหรับลูกรัก</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0gP-FxJWqI/AAAAAAAAABQ/qsO_YhEhyQQ/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424603310542379682" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0gP-FxJWqI/AAAAAAAAABQ/qsO_YhEhyQQ/s400/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;แทนที่จะซื้อของให้ลูกตามปกติอยู่แล้ว แต่เราควรเปลี่ยนบางอย่างให้กลายเป็นของรางวัลกับลูก เช่นเรา ตั้งใจอยู่แล้วว่าสิ้นเดือนนี้เราจะซื้อของเล่นชิ้นหนึ่งให้ลูกถ้าสิ่งที่เขาอยากได้เป็นพิเศษ แต่เราควรจะมีกติกาใหม่กับลูกว่าถ้าลูกทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วลูกได้สิ่งนั้นเป็นเรื่องรางวัลตอบแทนยกตัวอย่างเช่น ถ้าลูกสามารถรับผิดชอบหน้าที่ของลูกโดยไม่ขาดตกบกพร่องเลยตลอดสัปดาห์นี้ลูกจะได้รางวัลเป็นของที่ต้องการ หรือถ้าลูกทำการบ้านด้สำเร็จเรียบร้อยเองโดยที่คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องไปคอยเตือนว่าทำการบ้านแล้วหรือยัง ลูกจะได้รางวัลเป็นของตอบแทนในสิ้นเดือนนี้ &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;ตั้งกติกาอะไรก็ได้ให้ลูกรู้สึกกระตือรือร้นที่จะทำดีหรือทำอะไรซักอย่างหนึ่งเพื่อแลกกับของรางวัลและเมื่อลูกได้ของรางวัลนั้นลูกก็จะรู้สึกมีคุณค่า ว่าของเล่นชิ่นนั้นเป็นของรางวัล เป็นสิ่งที่ได้มาเพราะตนเองทำดีมาแลก เด็กจะรู้สึกว่าของเล่นชิ้นนั้นมีคุณค่ามาก&lt;br /&gt;แต่ในขณะเดียวกันเราก็ไม่ควรตามใจลูกด้วยการซื้อของทุกอย่างที่ลูกต้องการให้เขาหรือให้รางวัลกันอย่างพร่ำเพรื่อเกินไปจนเด็กไม่รู้สึกตื่นเต้น และไม่รู้สึกเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรียกว่ารางวัล การตั้งรางวัลให้เด็กนั้นมิได้เป็นการสอนให้เด็กทำก็เพื่อแลกกับรางวัล แต่เราจะต้องทำให้&lt;a href="http://loveskid.blogspot.com/"&gt;ลูก&lt;/a&gt;รู้สึกภาคภูมิใจในสิ่งที่ทำลงไปทำให้ลูกรู้สึกตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งต่างๆ โดยเริ่มปลูกฝังตั้งแต่เรายังเป็นเด็กเล็กๆ เรื่อยไปจนกระทั่งเขาเติบโตหรือเป็นผู้ใหญ่ต่อไป&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;การให้ของรางวัลลูก ยังเป็นการเอาใจใส่ และการให้ความสำคัญเขาอีกด้วย เพราะไม่ว่าเด็กหรือแม่แต่ละคนที่เป็นผู้ใหญ่เอง ก็ย่อมต้องการที่จะรู้สึกดีอกดีใจและชื่นใจในยามที่ตนได้ของรางวัลอยู่แล้วทุกคนอยากรู้สึกมีความสำคัญและอยากรู้สึกว่าตนเองเก่งมากพอที่จะได้รับรางวัลนั่นเอง &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-6903297146371228971?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/6903297146371228971/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_6747.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6903297146371228971'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/6903297146371228971'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_6747.html' title='ของรางวัลสำหรับลูกรัก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0gP-FxJWqI/AAAAAAAAABQ/qsO_YhEhyQQ/s72-c/%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-8123764261845529497</id><published>2010-01-08T05:21:00.000-08:00</published><updated>2010-01-08T21:08:42.116-08:00</updated><title type='text'>เรียนรู้ลูกน้อย</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0gPTVLygJI/AAAAAAAAABI/YPfKTQPtlR4/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424602575946285202" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0gPTVLygJI/AAAAAAAAABI/YPfKTQPtlR4/s400/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;พ่อแม่ไม่ควรจะเพียงคิดว่าจะกระตุ้นให้ลูกเติบโตเป็นเด็กเก่งเท่านั้น แต่เราควรเรียนรู้ลูกของเราด้วยว่าเขาเป็นเด็กที่มีลักษณะนิสัยอย่างไร ถ้าเรารู้จักตัวตนจริงๆของลูกเราก็จะสามารถสนับสนุนเขาได้ง่ายขึ้น ว่าควรกระตุ้นให้เขาเป็นเด็กที่มีความสามารถเชี่ยวชาญในด้านใดได้อย่างถูกทาง&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;แม้เขาจะยังเล็กอยู่แต่เขาก็มีตัวตนและมีลักษณะนิสัยของเขาที่เราจำเป็นต้องมองหรือสังเกต เด็กบางคนอาจมีลักษณะนิสัยค่อนข้างเงียบ ถ้ารู้จักลูกเราก็อาจที่จะกระตุ้นให้ลูกได้แสดงออกเราได้ส่งเสริมสนับสนุนลูกในเรื่องการแสดงออกให้ถูกทางให้ถูกลักษณะนิสัยที่ลูกสนใจและชื่นชอบ&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;การเรียนรู้จากนิสัยใจคอและตัวตนแท้จริงจากลูกไม่ใช่เรื่องที่ยากจนเกินไป แต่ไม่ใช่เรื่องที่เรามองข้ามเพราะว่าเราคิดว่าเรารู้จักลูกของเราดีแล้ว แต่ถ้าเราใช้เวลาสังเกตอย่างสม่ำเสมอเราจะได้รู้จักลูกเราออย่างละเอียดทุกมุมมอง ทุกๆ มิติของความเห็นเขา บุคลิกของลูกวิธีคิด ลักษณะนิสัยของเขามีอะไรที่น่าสนใจ เวลาโกรธเวลาเสียใจ เขามักมีทีท่าอย่างไร คำพูดของลูกแต่ละคำแม้เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่ถ้าเราตั้งใจฟังเราก็จะจับได้ว่าในแต่ละคำของลูกนั้น แสดงออกมาซึ่งความคิด และความรู้สึกอย่างไรบ้าง&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;การเรียนรู้จากตัวลูกให้มากเราก็จะง่ายต่อการรับมือกับเขา ส่งเสริมสนับสนุนเขาให้สมกับความเป็นตัวเขาโดยไม่ฝืนเพราะความคาดหวังเขาในทางที่ผิด &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-8123764261845529497?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/8123764261845529497/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_08.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8123764261845529497'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/8123764261845529497'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post_08.html' title='เรียนรู้ลูกน้อย'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0gPTVLygJI/AAAAAAAAABI/YPfKTQPtlR4/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-908029659132560474.post-3264677663964562824</id><published>2010-01-07T23:26:00.000-08:00</published><updated>2010-01-08T06:23:10.084-08:00</updated><title type='text'>จินตนาการของเด็ก</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0cs0TzaFBI/AAAAAAAAAAw/Frgbi2qmxcA/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424353553371763730" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0cs0TzaFBI/AAAAAAAAAAw/Frgbi2qmxcA/s400/%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อลูกของเรามีจินตนาการอันกว้างไกลพ่อแม่ควรจะสนับสนุน และใส่ใจกับจินตนาการนั้น ถ้าลูกเล่าเรื่องส่วนตัวของลูกซึ่งไม่มีตัวตนจริงหรือเล่าว่าเห็นไดโนเสาร์ออกมาเล่นกับนกตัวน้อยๆของเขาเราก็ควรเริ่มพูดคุยกับลูกกระตุ้นให้ลูกกล้าแสดงออกความคิดในเชิงจินตนาการ เพราะเด็กๆ ทุกคนมีจินตนาการและความฝันอันแสนประเสริฐมากกว่าผู้ใหญ่อย่างเราจะเข้าใจทั้งๆ ที่ตัวเราเองก็มีจินตนาการในวัยเด็กหรืออาจมีมากกว่าลูกก็เป็นได้&lt;br /&gt;ถ้าแม่บางคนดูลูกว่าพูดจาเกินเลยพูดจาโกหกหรือฝันเฟื่องจนน่ารำคาญ พ่อแม่บางคนปิดโอกาสที่ลูกจะใช้จินตนาการ และความฝันในวัยเยาว์ของเขาซึ่งเป็นส่วนที่น่าส่งเสริมและสนับสนุนที่สุดพราะการที่เด็กมีจินตนาการและความคิดฝันของตัวเองนั้น เป็นสิ่งที่สวยงามที่กระตุ้นพัฒนาการในเชิงความคิดสร้างสรรค์ให้ลูกตั้งแต่เด็กๆ&lt;br /&gt;เด็กที่โตขึ้นมาเป็นเด็กไม่เก่งและไม่มีความสามารถในเชิงการแสดงออก ควรริเริ่มสร้างสรรค์ ไม่ค่อยมีความฝันและความอ่อนหวานในจิตใจ ก็มักจะเป็นเด็กที่ถูกพ่อแม่ดุเมื่อลูกเล่าถึงจินตนาการที่เกินเลยความจริงของตน แล้วต่อไปลูกก็ไม่กล้าเล่าในสิ่งที่เขาคิดฝันอยู่ในใจอีก&lt;br /&gt;เด็กในวัยหนึ่งย่อมมีจินตนาการของเขา ย่อมมีความฝันอันกว้างไกลและเหนือจริงไปหน่อย เราต้องปล่อยให้เขาได้คิดฝันและพูดคุยไปตามนั้น เมื่อเขาเติบดตขึ้นเขาก็มักมีการแสดงออกในส่วนอื่นมากขึ้นจินตนาการที่เกินเลยไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรเลย พ่อแม่จึงควรส่งเสริมลูกมากกว่าที่จะไปคิดว่าลูกไร้สาระ จนทำให้เขารู้สึกว่าไม่มีความสุข และเลิกใช้จินตนาการของตัวเองต่อไป&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/908029659132560474-3264677663964562824?l=loveskid.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://loveskid.blogspot.com/feeds/3264677663964562824/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post.html#comment-form' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3264677663964562824'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/908029659132560474/posts/default/3264677663964562824'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://loveskid.blogspot.com/2010/01/blog-post.html' title='จินตนาการของเด็ก'/><author><name>Chompupan</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00319755785950327350</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0crH2vJfQI/AAAAAAAAAAM/RaYefNCC3NQ/S220/mypic.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PRBZuYAQ2K4/S0cs0TzaFBI/AAAAAAAAAAw/Frgbi2qmxcA/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B9%87%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
